EK cross voor masters in Gent 19 maart, Marathon van Rome, Voorschotenloop en Drunense Duinenloop 20 maart 2011

Ruud op het podium bij EK cross Gent 

Ineke Brouwer, Ineke van der Galiën en Angelica Stevens volbrengen de loodzware Marathon van Rome. 

Lieve allemaal, 
we hebben het weer geflikt. Wat een killing marathon! Heel veel heuvels, kinderkopjes en erg warm. Voor mijn gevoel zwaarder dan New York. Mijn tijd was4.58 u. dus geen PR. Nu nog een paar dagen relaxen en de voetjes ontspannen. 
De volgende marathon wordt: ..... "Daar moet ik nog goed over nadenken"
Groetjes van Sjé en de meiden. 

"Sjé en de Inekes hebben de marathon van Rome gelopen zondag. Een rare snuiter uit Amstelveen, die stiekem was overgevlogen uit Amstelveen en zich in Rome op zondagochtend voordeed als papparazzo, volgde het drietal.Eerst hadden de meiden nog niks in de gaten, maar op het moment dat het tot ze doordrong, konden ze niets anders dan de rechterhand voor de mond houden en daarna: bulderen van het lachen. De marathon was best zwaar.


Maratona di Roma!!!
Op 18 maart met Angelica en Ineke v.d. Galien vertrokken naar Rome voor de marathon.
Niets vermoedend wat ons te wachten stond waggelden we als 3 ganzen achter elkaar ons hotel uit richting de start. Het weer zat mee. Nog wat fris maar wel al een zonnetje.
Ieder met zijn eigen gedachten over hoe het vandaag zou gaan. We hadden flink getraind dus daar kon het niet aan liggen. Uiteindelijk zal de vorm van de dag het resultaat bepalen.
Op enig moment werd onze aandacht getrokken door een zeer enthousiaste fotograaf die onophoudelijk plaatjes van ons aan het schieten was. Volgens Angelica zouden we in de plaatselijke krant komen dus dan ook maar even flink roepen dat we uit Amsterdam komen aangevuld met de nodige zwaaibewegingen.
Ik vond het wel vreemd dat deze man maar bleef fotograferen maar had verder geen argwaan.
Na wat uitbundig gedrag van onze kant liepen we verder. De fotograaf bleef ons maar volgen.
Angelica draaide zich op enig moment om en riep naar de fotograaf: dat is Jan Mulder, ik zie het aan zijn kromme benen!!
Wij probeerden Angelica gerust te stellen door te zeggen dat dat niet kon, maar ze hield vol.
Er zat voor de fotograaf niets anders op dan zich bekend te maken: het was inderdaad Jan Mulder.
Wat er toen gebeurde is niet na te vertellen (gelukkig heeft Jan alles digitaal vastgelegd).
Wat lagen wij in een deuk. Ik heb nog nooit zoveel lol gehad! Een enorme stunt en wat geweldig dat we toch nog een privé fotograaf hadden tijdens de marathon.
JAN onwijs bedankt!!!!! Je hebt deze marathon tot een hele speciale marathon gemaakt.
Het was een zware marathon met veel heuvels en kinderkopjes. We kwamen langs veel bekende toeristische plekjes. Ik heb geprobeerd zoveel mogelijk van de omgeving te genieten.
De eerste 28 kilometer zijn we bij elkaar gebleven, daarna lukte het niet meer. Wat pijntjes maakten dat ik soms moest wandelen. Hoewel mijn eindtijd niet super was ben ik toch tevreden met het resultaat zeker gelet op de omstandigheden van het parcours. Voor mij betekent Rome een onvergetelijke ervaring met enorm veel gezelligheid, cultuur, shoppen en ook veel mooie foto's. Ik wil graag Sjee en Ien bedanken voor deze zeer leuke tijd!!
Ik hoop dat we het nog een keer overdoen maar dan in de vorm van een halve marathon want een marathon ga ik niet meer lopen.
Groetjes
Ineke Brouwer.

 
Voor het eerst is tijdens een EK Ruud op het podium gekomen. Tezamen met twee Nederlandse leeftijdsgenoten behaalde hij een derde plek (M65) bij de landenteams. 
Els eindigde dit keer als vierde.

De Voorschotenloop.
Mooi weer voor een loopje. De bedoeling was 15 km., maar ik loop achter de mensen aan en plotseling sta ik bij de finish van de 10 km. (dus geen 15km) Mijn tijd was 58.55 10km. Bij de uitslag sta ik als 19e bij de 15 km. foutje!!
groetjes Piet.

Zondag 20 maart heb ik meegedaan aan de Drunense Duinenloop. Een halve marathon langs en door het schitterende landschap van de Loonse en Drunense Duinen. Het is een eind rijden, maar wel een adembenemend mooi uitzicht. Het is niet echt geschikt voor de snellere lopers, tenzij je bij de start vooraan staat, want de eerste twaalf kilometer zijn de paden erg smal en is inhalen schier onmogelijk. Om niet dezelfde fout te maken als altijd ben ik langzaam van start gegaan en sloot ik me al bij twee kilometer aan bij twee mensen die een aardig tempo liepen. Ik dacht aanvankelijk met een plaatselijke Harry te maken te hebben die een keurige vijf minuten per kilometer liep, maar bij tien kilometer bleek dat ze toch wel een stukje langzamer liepen. Dit verklaarde ook waarom het me erg makkelijk afging. Er waren geen kilometerbordjes, dus het was wat moeilijk timen. Na een kilometer of elf dus maar alleen verder gegaan. De tweede helft moest er iets gas gegeven worden en was het daarom wat zwaarder, maar was ik niet geheel ontevreden met een eindtijd van 1:50.
Groet, Michael.