Self Transedence 100km Amsterdamse Bos zaterdag 15 mei, Marathon Hoorn, Marathon Leiden, Bosloop Amsterdam, Marikenloop Nijmegen en Geestloop Bennebroek zondag 16 mei 2010

Vandaag de marathon van Leiden gelopen en ondanks de gebruikelijke ongemakken toch nog redelijk lekker gelopen en perfect gesupport door loopmaat Ron.
Kwam Theo (uiteraard) ook tegen. 
Groetjes, Andy.

Theo zat in het pacingteam van de Leidenmarathon. Zijn streeftijd was 3.30 uur.
Gezien zijn finishtijd kun je stellen dat hij een zeer voortreffelijke haas is geweest. 

Tijdens de marathon van Leiden, waar ik haas was, heb ik drie ballonen versleten. Mijn eerste ballon had zichzelf, bij de derde kilometer, los weten te rukken van de veiligheidsspeld. Omdat één van de hazen last had van zijn maag kon ik zijn ballon van de 1:45 overnemen. Deze ballon hield het vol tot een ontmoeting met een laag hangende tak op de 18 km. Omdat de Leiden marathon twee keer een ronde van 21,1 km is, kon ik bij de finish van de halve marathon de ballon van een andere haas op de 1:45 overnemen. Slecht 1 op de 10 lopers doet de volledige marathon en dat maakte het de tweede ronde een stuk rustiger. Een van de meelopers begon zachtjes te klagen dat hij op de club moest trakteren als hij een PR zou lopen. Zijn PR was 3:33 en het is voor hem een PR van 3:29 geworden. Een dame die we bij de 30 km langzaam inhaalden, wisten we ervan te overtuigen met ons mee te gaan. De twee bruggen bij de laatste kilometer ging ze, hand in hand, tussen ons in omhoog. Zij liep de marathon in 3:29:29. Mijn eindtijd was 3:28 29.
Theo Woldberg

Voorts volbrachten enkele clubgenotes de Ladiesrun in Nijmegen:
Vandaag samen met Monika en Ineke v.d.Galien de Marikenloop (10 km) gedaan.
Jose, Tony en Babs waren er ook.
Het was schitterend weer. We zijn met de trein naar Nijmegen gegaan.
Alles was tot in de puntjes verzorgd. Leuke kraampjes, goede voorzieningen om je
om te kleden, alles goed aangegeven. Al met al een heel ontspannen sfeer.
Een mooie loop grotendeels door het bos.
Mijn tijd was 58.24. Ben bewust niet gestopt bij de drinkposten om te zien of een PR tot de mogelijkheden zou behoren. Helaas: er zat niet meer in vandaag. Komt mogelijk door de vele duurlopen??
Ben tevreden, zeker als ik naar het verworven hardloopshirt van de Marikenloop kijk!!!
Groet Ineke Brouwer

Zondag met Monika en Ineke Brouwer naar Nijmegen gegaan voor de Mariekenloop. Wij hadden deze loop nog nooit gedaan maar wel leuke berichten over gehoord. Nu we hebben er geen spijt van gehad. Het was onwijs gezellig. Met z'n 3-tjes met de trein naar Nijmegen was op zich al erg relaxed. Het weer was prachtig, zelfs warm te noemen.
De organisatie was erg goed. Wat opviel is dat het toch anders is een lady's run. In de grote sporthal was alles keurig, tassen netjes op de tafels nergens rommel. Je kon je heerlijk binnen verkleden, wat eten en zelfs na afloop douchen. Er was ook nog een leuke kleine markt. Daar konden we ook ons mooie T-shirt ophalen.
Bij de start liepen we Tony, Babs en Jose tegen het lijf. Omdat we op het laatste moment nog een sanitaire stop hadden gemaakt stonden we zoals gewoonlijk weer helemaal achteraan in het startvak. Later bleek dat dit eigenlijk niets uitmaakte. Het parcours was breed en de dames die wat minder snel waren liepen keurig rechts dus het was geen probleem om te passeren. Het was erg prettig om onderweg nu eens niet opzij geduwd te worden en/of op mijn hielen getrapt te worden door de snelle mannen. Dat is toch wel een verschil met een lady's run. Men is wat gemoedelijker en relaxter. Velen zijn al heel blij als ze de run uitlopen.
Onderweg zag ik een dame die met een pijnlijk gezicht begon te wandelen. Prompt stopte er een andere dame die bezorgd vroeg of het wel goed ging met haar! Ik bedoel maar.. ..Onderweg heb ik genoten van het uitzicht want het was een mooi parcours. Er stond opvallend veel enthousiast publiek langs de kant, erg leuk. Ik had mij voorgenomen om geen drinken aan te nemen want ik dacht dat het niet nodig zou zijn met 10 km. Daar dacht ik echter na 6.5 km toch anders over want het bleek toch behoorlijk warm te zijn. Dus toch maar sportdrank en water genomen.
Bij binnenkomst ging het een beetje mis en naar ik later hoorde was ik niet de enige die dit was overkomen.
De finish kwam in zicht en ik ging over de loopmat. Ik dacht dus dat ik er was, minderde vaart en klokte af. (56 min. precies dacht ik).Tot mijn verbazing zag ik echter dat men nog verder doorliep. Dus ik er weer achteraan en ja hoor daar kwam nog 2x een loopmat. Dat bleek dus de echte finish.
Nu ja mijn eindtijd was uiteindelijk 56.24 en daar kan ik prima mee leven :-) Groetjessss,
Ineke v.d. G.

De drie A's van Nijmegen: asperges, aardbeien en ambitie
De Mariekenloop voor alleen vrouwen was voor ons een gouden gelegenheid om weer eens van Nijmegen te genieten. eerst hebben we zaterdagmiddag onderweg uren doorgebracht met shoppen bij PK voor nieuwe schoenen en een leuk hardloopsetje, zodat we bepakt en bezakt aankwamen bij de zus van José. met een heerlijk glas wijn smaakten de asperges volgens ouderwets recept zo geweldig, dat we voor een tweede keer ons bord vol stapelden. daarna een dvd met de beroemde speurneus Miss Marple en onze voorbereiding op de loop was compleet. goed uitgerust en na een heerlijke brunch vertrokken we zondag naar een vriendin van José die vlakbij het parcours woont. Zij gaf ons een peptalk en zorgde voor de jassen en tassen. als echte VIPs verschenen wij, José, Tony en ik, aan de start in het gele vak. een sneller vak dan vorig jaar, toen we veel met de ellebogen moesten werken om in te halen.
De eerste kilometer ging in 5.2 minuten, 'veel te snel' riepen wij elkaar toe. de tweede kilometer ging iets minder snel, maar toch boven mijn niveau. Het liep echter heerlijk. De temperatuur was nog niet te hoog, de omgeving mooi, de omstanders hartelijk en tja... de ambitie sloeg in volle hevigheid toe. Zou het gaan lukken om eindelijk weer eens de 10 binnen het uur te lopen? vorig jaar was dat in Nijmegen een PR, dus wie weet. Maar na het debacle van Enschede en Zandvoort was het natuurlijk wel erg ambitieus om na 2 km al te denken aan een mooie tijd. Eerst maar eens heel aan zien te komen bij de finish, hield ik me zelf voor. Tony probeerde mij nog te temperen, maar ze gaf op en volgde mij. José raakten we na 5 of 6 km uit het zicht. Onderweg haalde Monika ons in en daarna haalden wij haar weer in. 'geen lucht om te praten' zoiets kon ik nog net zeggen en voort ging het met een blik op de stopwatch.
Het was ongelooflijk, maar het ging lukken. ik raakte alleen van slag bij de matten voor de finish. ik remde af, dacht er al te zijn, maar iedereen liep door. ik startte de stopwatch weer, maar waar was de finish? Had ik echt een PR gehaald? even later kwamen we de Inekes en Monika tegen bij de medailles. 
Als helden werden we opgewacht door de vrienden van José, waar we konden douchen en bijkomen voor de reis terug. Na heerlijk soep en brood volgde de derde A, waarover we de vorige avond al hadden gehoord: aardbeien.
Dus volgend jaar weer voor de drie A's naar Nijmegen.
Babs