Messina/Hamburg/Enschede marathon, Zuidasrun, Omloop Noordwijkerhout zondag 25 april 2010

Zuidasrun op risico dag (Ajax Feyenoord) en nachtmerrie in Messina.
Dikke 10 voor Ron en Bloemen voor Guus en Michael.
Korte kilometers voor Babs enTony.

Het was vandaag aangenaam warm maar zeer goed weer voor toeschouwers. Tijdens de Zuidasrun was het er warm en moest ik de 16,1 km in een tijd van 1:05 als haas afleggen. Het ging niet erg makkelijk maar het is me gelukt. Mijn eindtijd is 1:04:39 geworden en ik kwam samen met mijn enige overgebleven meeloper over de finish. Bij de start had ik zeker 20 meelopers maar het was voor de meesten iets te warm om er bij te blijven. Bij de finish nog even blijven kletsen met mede-hazen en dan zie je hoe hard en met veel plezier de kinderen van de drankpost werken. Geweldig hoor en dat in hun kostbare (puber) vrije tijd.
Theo Woldberg
 

Met een paar ouders van het kinderdagverblijf waar ik werk, heb ik aan de 4EM van de Zuidas meegedaan. Het was behoorlijk warm en daar had ik onderweg in het Amstelpark wel last van. In een iets lager tempo heb ik de wedstrijd uitgelopen. Geen wereldtijd (37.06), maar het was fijn om weer eens aan een loopje mee te doen!
Groet, Caroline

Hoi allemaal,
Iedereen is (denk ik) benieuwd. Nou... ik heb geen hele gelopen. Na een hele week twijfelen over wel of niet heb ik vanmorgen een kwartier voor de start definitief beslist om de halve te lopen. Hoe ik de hele had kunnen lopen zal ik nooit weten. De halve ging - wat lopen betreft - vrij gemakkelijk, hoewel ik niet altijd de kms binnen de vijf minuten kon houden. Maar dat kwam door het parcours, volgens de organisatie was het parcours volkomen vlak, maar dat was dus niet zo. Niet dat het nou heel erg was, maar je voelde wel degelijk dat het steeds omhoog ging. Ik eindigde daarom in 1.45.44 (bruto tijd, zou je nog wel wat af mogen trekken). Ik was eerste V60, maar nog leuker, ook sneller dan de 2e en 3e V45, alle V50 en alle V55, dus zo zwaar was het dus toch wel. Achteraf heb ik nog geen spijt van mijn beslissing, we hebben de laatste lopers zien finishen, dat was geen fraai gezicht. En Jacqueline, volgende week zondag ga ik weer een lange duurloop maken, misschien wil je wel mee. En nu over Ruud, hij had praktisch niet getraind op deze afstand en de eerste 10 km gingen nog wel best lekker, maar bij de finish werd ik, toen de klok voorbij de twee uur ging toch wel een beetje ongerust. Uiteindelijk heeft hij er 2.06 uur over gedaan. Ons hotel in Messina is een nachtmerrie, wat een herrie was het vannacht, ik heb geen oog dicht gedaan, hoewel we de ramen dichthadden dus het ook nog benauwd was, konden wij niet slapen van het verkeer. Dat kwam er dus ook nog bij bij het twijfelen. Overdag valt het hotel wel mee, we kunnen zelf koken e.d. We gaan vanaf morgen nog een paar dagen richting Cefalu en hopen dat het weer net zo mooi is als vandaag, want als vakantieweer was daar niets mis mee. Voor iedereen (kies maar) kusjes of groetjes uit een zonnig Sicilie Ciao!!!
Els Raap.

Zijn nu onderweg vanuit een zeer zonnig en warm Hamburg. Het weekend is niet geheel volgens plan verlopen (voor mij) doordat ik zaterdag vlak na aankomst last van buikgriep kreeg. Ron heeft dus alleen moeten starten en heeft de finish in een zeer respectabele tijd van 3.49 gelopen. Uiteraard stond ik wel aan de finish om hem met zijn marathon jubileum (10) te feliciteren. Ron van harte en volgende keer start ik weer mee!
Groetjes,Andy

Het was super mooi weer tijdens de omloop van Noordwijkerhout waar ook een 5 en 10 km wordt georganiseerd. Aan de halve marathon doen zo'n 300 mensen mee en de route is heel mooi door de duinen en langs de bollenvelden. Michael Westra was ook van de partij ondanks dat hij zaterdag zwaar in de tuin heeft lopen klussen. Ik kwam hem na 6 km tegen maar hij ging niet lekker, bij de uitslagen zie ik net dat hij 1 uur 58 min heeft gelopen. Bij mij ging het goed en ik kon mooi de kilometers rond de 5 minuten lopen, bij de 18 km zag ik dat ik als ik iets meer gas zou geven, binnen de 1 uur 44 kon lopen en dat lukte ook nog, 1 uur 43 min en 54 seconde. Niet verkeerd met het warme weer. Na afloop kon je nog een mooie plant uitzoeken, het was allemaal prima geregeld.
Groetjes Guus.

Gisteren heb ik de Omloop van Noordwijkerhout gedaan (halve marathon). Mooie loop met een stukje duin en langs prachtige kleurexplosies van tulpen en hyacinthen. Waarschijnlijk komt het omdat ik de gehele zaterdag aan het zagen en sjouwen ben geweest aan mijn nieuwe steigerhouten tuinset of het was de warmte, maar na drie kilometer in de loop was ik al behoorlijk gesloopt en heb ik maar besloten om het tempo wat te verlagen. Dit had wel tot gevolg dat ik bijna tien minuten langzamer gelopen heb dan in Schoorl. 1:58:11 was het resultaat en dat is wat bedroevend, maar in ieder geval onder de twee uur en belangrijker is dat ik niet heb opgegeven.

Hitte in Enschede: parcours ingekort.
Al lang had ik me verheugd op Enschede: een andere route dit jaar door de nieuw opgebouwde wijk Roombeek (bekend van de vuurwerk ramp). Tony en ik trainden hard voor deze halve marathon, maar vreesden de zomerse temperatuur zoals wij die al twee keer eerder meemaakten op de 10 km. Met twijfel reisden we zaterdag af naar het oosten. Zou het weer zo warm worden? Alles wees in die richting, daarom overlegden we op het hoofdkwartier aan de Boulevard wat verstandig zou zijn: de 10 km was vervangen door de city-run van 5 mijl (8km), maar wij wilden graag de mooie route. Er was echter een mogelijkheid om een lus naar Glanerbrug richting Duitse grens af te steken zonder over hekken te hoeven klauteren. Dat was ons plan B.
Op de dag zelf zaten we bij mijn broer na het ontbijt lekker in de tuin, waar de temparatuur in de zon en uit de wind snel opliep naar 35 graden. In korte broek en luchtig shirt verschenen we aan de start in het vak bij de lichtblauwe ballonnen van de haas van 2uur15. De eerste kilometers gingen door het centrum waar de hitte via het asfalt en de gebouwen weerkaatst werd. Bij de eerste drinkpost na 26 minuten gaf ik op: dizzy en misselijk, oververhit. Dit kon niet waar zijn, nu al opgeven. Zelfs voor mijn loopmaatje Tony kon ik het niet opbrengen door te lopen. Dus eerst water drinken, flink wat water over mijn nek, even zitten op een stoeltje aan de kant van de weg, en tja, wat nu? Tony maakte de spelden van haar nummer al los, we zouden opgeven en verder wandelen. Voor het eerst zou er een DNF achter onze naam verschijnen. Tijdens het wandelen voelde ik me wel weer beter, het wandelen werd dribbelen, Tony speldde haar nummer weer op en soms liepen we ook een beetje hard. Zo genoten we toch nog in Roombeek van de architectuur, de toeschouwers moedigden ons aan, er werd geklapt en er klonk muziek. Daarna liepen we naar Lonneker met zijn molen, langs prachtige weilanden met overal aardige mensen met emmers water om de spons nat te maken, stukjes komkommer, bananen en limonade. Jongens leefden zich uit met waterspuiten en douches.  Onderweg zagen we oververhitte gezichten, vele lopers waren gaan wandelen. Eindelijk na 12 of 13 km kwam het Miro terrein in zicht waar we plan B zouden uitvoeren. We staken op de rotonde rechts af en lieten Glanerbrug dus letterlijk links liggen. De laatste kilometers liepen we met de snelle marathon lopers mee over het officiële parcours, zij deden het rondje 2 keer en waren twee uur eerder vertrokken. We besloten de medaille aan te nemen als beloning voor onze inspanning, al hadden we dan niet de 21 km afgelegd.
Intussen hoorden we ambulances af en aan rijden, zelfs over baan tussen de lopers naar de finish. Ook iemand uit het publiek lag op de grond te wachten op vervoer naar het ziekenhuis.
Toch bleken we 's avonds op de site te staan als gefinisht in een wereldtijd van 2.01.07. Vanmorgen was dat zelfs veranderd in netto1.49.13, zoals ik ook zlef had geklokt. Daarna las ik in de plaatselijke krant Tubantia, dat vlak na ons het parcours was ingekort met 6 km, precies zoals wij gedaan hadden.  De temperatuur was opgelopen tot boven de 25 graden. Er waren veel uitvallers en de EHBO posten hadden het razend druk met oververhitte en uitgedroogde lopers. Ook de snelle lopers hadden het zwaar op deze eerste zonnige dag en zelfs de Kenianen hadden er last van. De snelste was John Kelai in 2.12.17 uur, er werd geen record gebroken zoals Enschede had gehoopt.
Toch hebben Tony en ik genoten van het mooie parcours, de enthousiaste mensen en de muziek. Volgend jaar word de marathon een week eerder gehouden, dat was al besloten om de hitte te vermijden. Gaan we dan voor revanche?
Babs Taal 1.49.13
Tony Schrama 1.49.10