Rotterdam marathon en Rhenus Logistic run Hoofddorp zondag 11 april 2010

Angélica, Paola en Netty lopen een PR in Rotterdam!


"Vandaag de marathon van Rotterdam gelopen.
Het was guur weer. Had gehoopt dat het wat zonniger zou zijn.
Samen met Monika gestart. Bij 7 km was ik haar kwijt. (ze moest even de bosjes in
hoorde ik achteraf). Tot de 25km heb ik heerlijk gelopen!! Toen kreeg ik last van mijn kuiten en bovenbenen. Kon twee dingen doen: doorgaan of uitstappen.
Dat laatste vond ik eigenlijk geen optie dus ben ik verder gelopen met af en toe wandelen.
Was wel zwaar. Onderweg nog Ruud, Els, Agnes, Riet, Inge gezien met de gebruikelijke aanmoedigingen. Zowel bij Ruud als bij Agnes mocht ik nog even op
foto. Ik hoop niet dat te zien is dat ik zo baalde van die spierpijn. 
Had zelfs even twijfels of ik nog ooit wel een marathon moet lopen.
Ga hier eens rustig over nadenken. Het frustreert me een beetje dat ik echt niet moe
was na de marathon maar alleen die benen op enig moment protesteren.
Gezien het verloop van de "wedstrijd" ben ik toch wel tevreden over mijn eindtijd" 4.50.57. Nu lekker even uitrusten!!!
Dank aan allen die mij tijdens deze loop hebben aangemoedigd.
Groetjes, Ineke Brouwer."

 
"Vanmorgen in alle vroegte vertrokken, met de auto deze keer. Paola, Jacq, Theo en Ton hadden de fietsen achterop de auto, waarmee Ton en Inge ons van bananen en wat niet al gingen voorzien.
Een voor mij onbekende zus Edixhoven logeerde in het Hilton Hotel. We konden er met z'n allen gebruik maken van de kamer, wat erg prettig was tegen de kou voor de marathon. Erna hebben we heerlijk gedoucht en uitgerust.
Alleen op pad, vind ik het lekkerst, wel na 5 kilometer Ineke Brouwer en Monika gezien, die er flink de pas in zetten, Monika zag ik later bij de finish, omgekleed en wel, Ineke heb ik niet meer gezien. Paola was er ook al snel vandoor en Theo en Jacq ook.
Jan en Angelica heb ik helemaal niet gezien.
Wie ik wel gezien heb langs de kant waren natuurlijk Ton en Inge, alhoewel we elkaar bij de 10 km doorkomst gemist hadden. Later in de marathon lukte het wel om elkaar te treffen.
Op verschillende plekken was daar de niet te missen kombijvlag met Els en foto-Ruud. Ook nog Agnes en Riet gezien op verschillende punten, ook al met fototoestel. Aan het eind Ineke van de G, Babs en Tony die hun longen uit hun lijf schreewden. 
Gisteren maakte ik me nog wel zorgen over het weer, maar dat bleek niet nodig. Voor de toeschouwers was het wel erg koud en ik heb bewondering voor alle supporters dat ze zo lang zijn blijven staan, hebben meegefietst, hebben gewacht enz.
Ik heb geprobeerd rustig te beginnen, redelijk gelukt. De kilometers 28-32 vind ik moeilijk. Al zere benen en nog zo ver te gaan. Verstand op nul en proberen met zo min mogelijk schade tot de 36 kilometer te komen. Daar even gestopt, gelletje genomen, gerekt en gestrekt. Al rekenend zou ik net wel, net niet onder de 4 uur 30 minuten kunnen komen. Vanaf dat punt heb ik geprobeerd de kilometers onder de 6 minuut 30 te houden. En dat lukte. eindtijd 4:29:09
 groetjes Netty"

"Vandaag de Marathon Rotterdam gelopen en zéér zeker niet kado gekregen. Wat was ik blij met alle support onderweg. Wat heeft me dat goed gedaan. Els en Ruud met de gigantische Kombijvlag; Agnes en Riet met een spandoek; collega's met allerlei proviand; Henk, Jan en Wil; Chris (van Monika); mijn schoonmoeder, tante en tante. Bij de 41 kilometer stonden Ineke van de G, Babs en Tony hun longen uit hun lijf te schreeuwen, Super!Maar, 42 kilometer lang liep mijn persoonlijke haas en supporter Jan mee. Hij heeft me echt de laatste 5 kilometer moeten oppeppen. Nou ja, oppeppen: hij mocht niet meer praten en geen foto's meer maken. Wat zat ik stuk. Het was erg koud en veel wind. Bij 30 km kreeg ik het zwaar maar ben toch stug blijven doorlopen. Wel wat verval in de 2e helft maar uiteindelijk toch een pr gelopen. Mijn tijd was 4.32.32 (in Berlijn 4.33.....). Dus ik denk dat ik al met al (ook gezien de afgelopen weken) niet mag mopperen. Bij de finish toch nog behoorlijk wat emoties maar ook daar had ik een paar stevige armen om me heen. Monika en Chris stonden aan de finish met een mooie roos. Zo ontzettend lief. Alles geeft me weer moed voor een volgende marathon. Jammer genoeg heb ik Ineke Brouwer en Ineke van de G daarna niet meer gezien, maar dat komt wel goed. Al met al een mooie dag. Morgen mag ik gelukkig een uurtje langer blijven liggnen dan weer...........aan het werk. En nu even een weekje rust en van de week een tripje naar Venetie.
Liefs van Sjé "  

"" Vandaag ging ik van start voor mijn 11de Marathon in Rotterdam, en stilletjes hopen dat ik hem toch zou uitlopen, ondanks dat ik wist dat ik er niet klaar voor was, maar niet van start gaan was voor mij geen optie. Zaterdagavond hadden we bij Jan M een hele gezellige pasta party, Dus wij waren klaar voor de grote dag, vroeg uit de veren allemaal, en om 11 uur het startschot. Samen met Ineke B. de eerste kilometers gelopen, we hadden een lekker tempo, misschien iets te snel, maar toch. De eerste 10 gingen heel goed, Ien heb ik toch los moeten laten.Een paar lopers heb ik nog gezien onderweg,Netty haalde mij in, Sje en Jan liepen mij voorbij, toen heb ik toch een klein sprintje getrokken om bij hun te komen, en zo kreeg ook ik een banaan van Sje's collega's die vlak bij waren.
Onderweg waren onze Kombij en vrienden en familiesupporters aanwezig om ons aan te moedigen.
Bedankt supporters, en wat zullen jullie het koud gehad hebben.
Zelf ben ik na 26.27 km. uitgestapt, de benen wilde niet meer en kreeg het zelf koud, maar gelukkig had Els een jasje gevonden onderweg, en dat heb ik lekker aan getrokken,wat was ik blij. Al met al heb ik een goed gevoel over deze dag, na afloop toch de meeste loopmaatjes even gesproken .
En zij hebben wel de eindstreep gehaald,  VAN HARTE GEFELICITEERD ALLEMAAL.
Ik neem een weekje rust, en ga dan weer rustig aan beginnen voor de volgende loop.
Hartelijke groeten Monika Nierop "  
  
Jammer genoeg heeft Jacqueline ook moeelijkheden gekregen.
“ Ik ben op de 35 km de bezemwagen ingegaan. Op de 30 ging mijn oor dichtzitten en werd ik duizelig. Ik was mijn coördinatie kwijt. Heb nog geprobeerd mijn oor open te krijgen door deze tussen mijn benen te hangen maar hij ging niet meer open door al dat gehannes kreeg ik kramp eerst in mijn kuiten en later kwamen daar ook mijn knieën bij en alles ging pijn doen. Ik heb nog geprobeerd te dribbelen maar zelfs dat ging niet meer. Ik had overal pijn. Volgende keer beter. Ik heb Paola en Netty nog gezien toen ik in het busje zat en wist dat het ze ging lukken. Nou ik ga gewoon verder met trainen voor de volgende keer.
Groetjes, Jacqie”
  
“Gelukt, een vette PR in Rotterdam, mede door het strakke loopschema van Els, de trainingslopen van AAC en het geweldige (koele) weer is het 4.22.36 geworden.
Ik kon de haas van de 4.30 uur niet vinden dus ben ik zelf maar van start gegaan in de hoop de haas onderweg tegen te komen. Dat is niet gebeurd en achteraf ook niet nodig gebleken. Met dank aan alle supporters: Agnes, Riet, Ton, Inge C, Els, Ruud, Babs, Tonie, Ineke van der G, Jan en Wil Smit, Henk en mijn zus Inge (die een kamer in het Hilton had en waar het goed toeven was voor en na de marathon!
Paola”
 
“Zondagmorgen vroeg naar Roterdam gereden samen met Monika, Babs en Tony. Monika ging voor de marathon en Babs, Tony en ik gingen voor de 10 km.Ineke B. reed in de auto voor ons met Henk, Jan en Wil. Wonder boven wonder was het rustig op de weg en er was ruim voldoende plaats in de parkeergarage. Daarna gezellig koffie gedronken en in alle rust naar de kleedruimtes. Nog een laatste succeswens voor Ineke en Moni"ka en daarna ging wij 3-en naar ons startvak. Brrrr… wat was het koud. Het startvak was behoorlijk vol. Daar klonk het startsignaal. We hebben nog even met z'n 3-en gelopen maar toen ben ik er zo goed als het ging toch vandoor gegaan. Aangezien er erg veel lopers waren was het erg lastig om te passeren. Pas na 7 a 8 km kwam er wat ruimte. Soms liepen we met z'n allen in een fuik en moest je echt langzaam lopen dat was jammer. Ik heb stukken over fietspaden door gras over boomstammen gesprongen om te kunnen passeren wat je tijd natuurlijk niet ten goede komt.Uiteindelijk kwam ik over de streep in 58.16. Daarna in het finishvak gewacht op Tony en Babs. Gelukkig was voor hen ook alles goed gegaan en waren ze erg tevreden. We hebben ons omgekleed wat gegeten en daarna koffie met appeltaart gegeten bij de Mac.
Toen weer terug naar de finish en vanaf daar naar het 40km punt teruggelopen om onze vriendinnetjes aan te moedigen. Het is zo leuk om het nu eens vanaf de kant mee te maken. Ik weet precies hoe zwaar het is, en hoe je je voelt op dat punt. Meestal zit je er dan helemaal doorheen.
Als eerste zagen we Paola. Ongelofelijk ze zag er fris en fruitig uit en liep gewoon te stralen! Een tijdje later kwam Netty langs en ook zij zag er goed uit.
Ik vroeg mij vertwijfeld af: hoe doen zij dat toch? Daar kan ik nog veel van leren.
Later kwam Jan langs samen met Sje. Jan liep vrolijk foto's te maken, ook van ons. Sje had het duidelijk moeilijk, dus wij hebben extra hard geroepen om haar een beetje te helpen. Weer later kwam Ineke B. al wandelend langs. Het is erg zwaar riep ze nog. Ik kon alleen maar zeggen:" je gaat het halen" maar dat wist ze zelf natuurlijk ook wel. Daarna hebben we nog een poosje gewacht op Monika maar die kwam niet meer.
Al met al was het toch een leuke belevenis om eens langs de kant te staan en de lopers te bekijken. Als je ziet hoeveel lopers er al na 3.15 uur binnenkomen en die zien er dan ook nog zo schijnbaar onvermoeid uit, ongelofelijk. Dat zijn over het algemeen mannen en nog redelijk jong natuurlijk.
Naarmate de tijd vordert zie dat de lopers die later binnenkomen het moeilijker hebben. Tenslotte komen de laatste lopers binnen en die hebben het echt zwaar velen lopen het laatste stuk. En juist voor deze mensen hebben wij héél hard geroepen want dat verdienen ze. Iedere loper die een marathon  uitloopt is een kanjer!
Kombij-lopers wij zijn trots op jullie!
Groetjes, Ineke van der Galiën”

Wat een topprestaties.
Het was een geweldige dag in R'dam bij de 30e marathon die extra feestelijk zou zijn met kans op een wereldrecord. daar wilde ik bij zijn als supporter, totdat ik ontdekte dat je er ook de 10 km kon lopen: de sfeer proeven van zelf over de Coolsingel lopen en de marathontoppers zien. De Keniase toppers hebben we gemist, maar de Kombij-toppers deden daar niet voor onder. Met een lichte twijfel over mijn eerste wedstrijd na die vorige keer in Zandvoort (kennismaking met de ambulance) stond ik toch ontspannen aan de start. Gezamenlijk met de Inekes, Tony, Monika en aanhang vertrokken we per auto naar R'dam, waarbij Ineke flink de vaart erin moest houden om de eerste auto bij te houden, stond op cruisecontrole hoorden we later, wel een beetje te snel denk ik, maar toch, we kwamen veilig aan, hadden tijd voor een lekker bakkie koffie en moesten ons opeens nog haasten voor de start. Dat vormde wel een goede warming op door het dribbelen naar de kleedruimte. Het traject dat we zouden gaan lopen naar de Kralingse plas trok me erg aan, een tijd kon me niet schelen, ik keek lekker om me heen over de Maasboulevard en langs de kubuswoningen, dacht nog even een vroegere collega te zien en genoot van de omgeving. Het was flink druk en ik besloot geen moeite te doen om veel te passeren. De tijd vloog weg en ik zelf ook een beetje, het ging makkelijk en heerlijk, sneller dan de CPC loop bleek achteraf.
Daarna schone droge kleren aan, heel veel laaaagjes om ons tegen de koude wind te beschermen. Na de koffie met appeltaart met Ineke en Tony besloten we het traject van de finish terug te lopen, de Erasmusbrug was niet meer te bereiken. Zo kwamen we op stukken met weinig supporters en zagen we Paola alsof het haar op 39 km geen enkele moeite kostte, Nettie met brede smile, Sje die er helemaal doorheen zat, dus die moedigden we met een danspasje en geschreeuw aan, tenslotte Ineke B met onwillige benen en Monika? Ja waar bleef Monica. Met de bezemwagen bijna inzicht keerden we terug, we zongen nog mee met de studenten onderweg, telden af voor vermoeide lopers en kregen eindelijk het telefoontje: Monika was terecht. op de terugweg kwamen we ook nog de hele groep Kombijers bij het Hilton tegen.Van Monika kregen we een prachtige roos,die met zijn oranje mooi kleurde bij de groene medaille, voor ons een kleine uitvoering van het grote marathonexemplaar.
Al met al een geweldige dag met veel ontzag voor onze toppers van Kombij.
Babs" 

Gilles Visser heeft in Hoofddorp een 10km gelopen.

Uitslagen:

Marathon Rotterdam zondag 11 april 2010
42.195 km
Theo Woldberg 4.03.55 (haas)
Paola Edixhoven 4.22.36 (PR)
Netty Arendse 4.29.04 (PR)
Angélica Stevens 4.32. 36 (PR)
Jan Mulder 4.32.37 (haas)
Ineke Brouwer 4.50.57

10 km
Ineke van der Galiën 58.16
Babs Taal 1.02.54
Tony Schrama 1.02.56

Rhenus Logistic Run Hoofddorp zondag 11 april 2010
5 km
Jeroen Joose 19.16
10 km
Gilles Visser 41.31

Vorig verslag
| Terug naar verslagen 2010 |
Volgend verslag
Schrijf mee!
redactiewebsite@kombijsport.nl