Canicross Hilversum en Jan Knippenbergmemorial Den Helder op zaterdag 3 april 2010

Bouke fan it Syltjerwald doet weer van zich spreken.

André loopt/schrijft weer een stukje!

Vandaag naar Hilversum geweest om mee te doen met de canicross Hilversum. De weersberichten voorspelde niet veel goeds voor vandaag. Dit (en de afwezigheid van Belgische deelnemers, waar dit al een volwaardige sport is met een landelijke competitie) leidde er toe, dat er maar 44 deelnemers waren. Maar dit mocht de pret niet drukken. Allemaal lopers en ook nog hondenliefhebber. Dit zorgt voor net weer een andere sfeer als een "gewone"loopwedstrijd. Nadat de honden grondig gekeurd waren door een Hilversumse dierenarts kon de loop beginnen. Bij de canicross word er om de 30 of 60 seconden gestart. Vandaag gingen we om de 30 seconden weg. Het was merkbaar, dat ik al vaker met Bouke getraind heb om aangelijnd mee te lopen. Hij was lekker enthousiast. Hij heeft bijna de hele weg voor me uit gelopen. Ik moest oppassen om me niet helemaal aan zijn tempo aan te passen. Dit is uiteindelijk goed gelukt, waardoor ik tot de finish goed door kon blijven lopen. We eindigden met een eindtijd van 23.50. Volgens de uitslag lijst was het parcours 5060m. Na afloop was er nog een verloting met prijzen die beschikbaar waren gesteld door de sponsors. Daar pikte ik onder toeziend oog van een aantal jaloerse blikken de mooiste prijs mee, nl een mooi hondenbed. Al met al konden we met een goed gevoel door de nog steeds neervallende regen naar huis. Voor degenen die ook eens willen ervaren wat het is om met je hond mee te doen aan een canicross,: Op zaterdag 2 mei is de volgende wedstrijd. Deze vindt plaats bij de Gaasperplas. Voor informatie zie www.canicrossnederland.nl . (Sorry Els, Katten mogen niet meedoen.)
groetjes Henk

Op zaterdag voor Pasen heb ik de halve Jan Knippenberg Memorial gelopen. Dit is een strandloop ter herdenking van een van de pioniers van het ultralopen in Nederland, Jan Knippenberg.
De hele editie is 161 km (100 EM) van Vlaardingen naar Den Helder. 19 lopers, die zich eerst hebben moeten kwalificeren door een 100 km binnen een bepaalde tijd te lopen (ik dacht 9:30) , zijn daar vrijdagavond om 2200 gestart. 11 van hen hebben de finish gehaald in tijden die liggen tussen de 15 en 17 uur.  De halve JKM (80,5 km) startte zaterdagochtend om 9:30 in IJmuiden en finishte ook in Den Helder. Hier gingen 46 deelnemers van start, waarvan er 30 op tijd gefinisht zijn.
De JKM is geen landschapsloop maar een echte ultra wedstrijd. De limiet voor de hele is gesteld op 20 uur en voor de halve op 9:30.
Samenvattend kan ik zeggen dat het een enorme belevenis was, mede door de context van de 100 EM die natuurlijk de nodige aandacht trok.
Het startschot werd gegeven door Ron Teunisse, vriend en loopmaat van Jan Knippenberg. De logistieke organisatie en de begeleiding waren in handen van de Koninklijke Marine en die hebben dat met militair vakmanschap uitgevoerd. De posten onderweg, de mobiele ondersteuning (rupsvoertuigen op het strand), de coördinatie en de verzorging bij de aankomst op Fort Erfprins, allemaal dik in orde. Vooral de aankomst was indrukwekkend: via een haag van mariniers naar het monument op Fort Erfprins bij Huisduinen, waar we een medaille kregen omgehangen door de weduwe van Jan Knippenberg en een persoonlijke handdruk van de commandant. Dat doet je toch wel wat. Iedere finisher kreeg een marinier toegewezen als persoonlijke begeleider die je een deken omhing, je tas droeg en naar de kleedkamers begeleidde.
De zwaarte van deze loop zat hem niet in het terrein. Wind mee en een mooi vlak strand; goede temperatuur en een spatje regen.
Nee, het was vooral psychisch zwaar. Op de eerste 18 km na, waarbij we een ronde via de sluizen van IJmuiden, Velsen Noord en Wijk aan Zee moesten lopen om het Corus terrein te omzeilen was het één lange rechte lijn. Links de zee, rechts de duinenrij met af en toe in aanbouw zijnde strandpaviljoens. Je kon niet naar links noch naar rechts, alsof je in een eindeloze tunnel liep. In de verte doemt een vuurtoren of een gebouw op en dan denk je, ha, daar is Schoorl, of Egmond, of Petten, of Callantsoog al. Maar hoe je ook je best doet, het lijkt maar niet dichterbij te komen. Alsof het allemaal voor je uit snelt.
De Lange Jaap (vuurtoren bij Huisduinen, waar ongeveer de finish was), kon je al op ruim 20 km afstand zien. Dan is het dus nog 2 uur lopen voor je daar bent.
Tussen 60 en 70 km ging het wat moeilijker. Gelukkig kwam ik daar ultraloper Cor Butter (Grand Raid Reunion 2005 in 53 uur) tegen, die een stukje met me opliep. Hij wist me weer in gang te krijgen. Toen we de ingang van Fort Erfprins passeerden mochten we niet rechtsaf de poort in, maar moesten we nog 3 km over de dijk doorlopen richting TESO. Daar was een keerpunt en toen nog 3 km terug met wind tegen naar de finish. Ook dat was mentaal zwaar.
Maar zoals gezegd maakte de entourage van finishlocatie alles weer goed en is het een mooie gedachte om in de herinnering aan Jan Knippenberg gelopen te hebben.
Gelukkig herstelde ik snel en deden de problemen die na Limburgs Zwaarste  roet in het eten strooiden zich niet voor. Wel een paar blaren door zeewater in mijn schoenen.
8:05:31 (13^e plaats)
Groetjes, André