Boscross Diever 5 december, Stadionloop Amsterdam en Sinterklaasloop Santpoort 6 december 2009

Els, Angelica, Regina, Jaap en Jan crossen op 5 december door de Dieverse modder; Ruud lacht zich rot!

Els Raap, Angelica Stevens, Regina Mulder, Ruud Nieuwenhuis, Jaap Koning en Jan Mulder waren vrijdag al afgereisd naar hun prachtige vakantievilla in Zorgvlied, zo'n 10 kilometer van Diever. Op zaterdagochtend hoefden zij dus niet heel vroeg uit de veren om op tijd aan de start van de jaarlijkse Boscrossmarathon in Diever te staan. Na een korte nacht en een heerlijk ontbijt hoefden onze vrienden maar 10 minuten te rijden naar het Dingspilhuus in Diever, waar het al erg gezellig was.

De dames van Kombij schreven zich in voor de 21,1 kilometer, wat 2 ronden modderig bos van 10,55 km betekende. Jan en Jaap zouden mogelijk 3 of 4 ronden lopen, afhankelijk van de omstandigheden en de staat der spieren, en zij kochten voor de zekerheid een hoger startnummer. Maar de mannen hielden een slag om de arm. Jaap had namelijk amper getraind voor een marathon en Jan had de Zuiderzeemarathon van vorige week nog in de benen. Ruud stelde zich beschikbaar als toeschouwer, fotograaf en begeleider. Hij heeft de hele middag zich rot gelachen om 150 hardlopers die zo gek waren om vrijwillig en tegen betaling een paar uur in het bos voort te glijden.

We kunnen er een lang verhaal van maken, maar we houden het hier kort: de boscross werd voor onze vrienden een gedenkwaardige helletocht met goede afloop.

U moet weten: het had in Diever sinds 1685 niet meer zo veel geregend en ook bij de start van het even kneuterige als goed georganiseerde evenement viel het water nog met bakken uit de hemel. (Het leek zowaar alsof de goden en engelen de vorige avond nog iets meer rosé hadden gedronken dan onze Regien, maar dat terzijde.)

De lezer kan zich voorstellen wat het overvloedige regenwater met de bospaadjes van het Drentse bos deed: modder, modder, modder en nog eens modder. Iedere stap moest echt zorgvuldig worden gezet, anders stortte men ongelukkig ter aarde. Dat overkwam Jaap en Els al direct.  Els was wel even bang dat ze straks 2 vreemde armpjes aan haar lijf zou hebben. Die ene van de afgelopen weken was wel genoeg. Gelukkig viel het mee. Jaap en Els konden na hun val toch doorlopen.

Veel ingeschreven marathonlopers waren er na één ronde al achter: uitlopen van de marathon zou misschien nog wel mogelijk zijn, maar niet verstandig en het zou ook veel langer duren dan normaal. Er waren 22 heldhaftige gekken die uiteindelijk wel 4 ronden liepen, maar onze vrienden en vriendinnen van Kombij waren zo verstandig om de race te beperken tot 2 rondes. Alleen Jaap liep een ronde meer. En Angelica liep 120 meter minder, want ze miste ergens een routepijl. Als straf miste ze daardoor ook een verzorgingspost met heerlijke cola en bananen. 

Els, normaal gesproken toch gek op boscrossjes, vond het modderen in Diever iets te gek en eigenlijk niet heel erg leuk, maar ze liep wel haar 21,1 km uit in een prima tijd van 2 uur en 1 minuut (inclusief val).

Angelica en Regien hadden echt plezier. Zij probeerden bij iedere verzorgingspost een praatje te maken met de Drentse mannen die voor de deelnemers bananen pelden en sportdrank bereidden. Aangezien de Kombij-dames uit Amsterdam het platte Drentse dialect niet machtig waren en zij na iedere zin  moesten vragen: "Wat zegt u?" (waarna ze er nog steeds niks van begrepen) hadden ze voor hun halve marathon wel iets meer tijd nodig dan Els. Uiteindelijk kwamen Angelica en Regien met een grote glimlach om de mond over de finish. Hun tijden (2.27 en 2.50) deden er natuurlijk niet toe maar waren eigenlijk best goed voor een taalcursus Drents.

Jan, die onder betere omstandigheden en met goede benen misschien nog wel meer had willen lopen, had na twee ronden in 1.53 meer zin in een warme douche en zocht die dus ook op. Zijn benen dorstten naar bier. Alleen Jaap vocht na 21,1 nog 1 ronde door en kwam na 30,6 km in 2.49 eindsprintend over de streep (net vóór die arme Regien die juist voor een gezamenlijke finish op Jaap had gewacht).

Ach, iedereen kwam bemodderd en wel bij de finish aan met een heerlijk voldaan gevoel van: dit had ik ook weer niet willen missen.

Het was nog lang heel gezellig in Diever en Zorgvlied. En we hebben afgesproken: volgend jaar wéér! Wie gaan er dan nog meer mee?