OSM Trimloop Maarsseveen, Röntgenlauf Remscheid en Kotterboscross Almere 25 oktober 2009

Jan en Jaap renden op zondagochtend samen, al keuvelend over koetjes en kalfjes, 4 keer om de Maarsseveense Plas. Zij deden mee aan de maandelijkse trimloop van 'Vechtstreek in Beweging', die over verschillende afstanden voerde. Jan en Jaap kozen voor de langste afstand (halve marathon) en voor een gematigd tempo dat naar een eindtijd van net onder de 1.45 moest leiden. De mannen finishten na 21.1 km niet moe maar wel voldaan in 1.44.16.

De Röntgenlauf is natuurlijk genoemd naar Willem Conrad Röntgen, de ontdekker van de bekende straling en de beroemdste telg van Remscheid-Lennep (bij Wuppertal). Vandaar het ietwat macabere logo van deze loop: een rennend skelet. Vreemd wat zo’n afstand met je doet, want zo voelde ik me precies in de laatste kilometers. Een lusje langs het Röntgenmuseum maakte vanzelfsprekend deel uit van het parcours, dat verder een fiets-wandelroute (je raadt het al: de Röntgenweg) rondom Remscheid volgde. De route was een grote lus die bestond uit drie delen, een halve, een hele en een anderhalve marathon. Het zal wel geen vraag zijn welke van de drie mij het meeste aansprak. Het was een goed georganiseerd streekevenement, met een uitgebreide, zelfs deels in het Nederlands opgezette website (http://www.roentgenlauf.de/) een dikke brochure en goede faciliteiten. Met 4000 deelnemers op alle afstanden waarvan ca. 400(!) op de ultra ook best wel groot. Opvallend veel publieke belangstelling, rinkelende koebellen, ‘hop-hop-hop’ aanmoedigingen en van die vervelende ‘Oh lé, Oh lé, Oh lé We are The Champions’ megafoontjes. Ik kon me er met een laatste restje zelfbeheersing nog net van weerhouden om een paar van die tetterende contrapties onder mijn voeten te vermorzelen. AAARGGGHH. Maar toch, alle lof voor die Duitsers die toch maar met de hele familie, inclusief opa die de bel luidde, oma met bekertjes water en de kinderen met ratelaars en juist ja, van die akelige megafoontjes om 8.30 al langs het parcours stonden op een druilerige zondagmorgen. Het parcours golfde voortdurend omhoog en omlaag tussen 100 en 350 meter, totaal 850 meter omhoog en dus ook omlaag. Er zaten een paar hele steile ‘wandelstukken’ tussen en klei-achtige afdalingen met groot ‘Rutschgefahr’. Toch vond ik het minder zwaar dan Berg en Dal, omdat de stukken echte trail ten opzichte van de goed geplaveide paden in de minderheid waren. Volop natuur en herfstpracht alom, watervalletjes, vakwerkhuisjes en uitzichten op Remscheid. Al met al ging het prima, met een licht verval (2:05:31, 2:16:43, 2:21:08). Met een 5e plaats binnen het 31 lopers tellende M55 veld ook niet echt slecht. Daarbij wel de aantekening dat de eerste halve qua profiel (+265m, -420m) het makkelijkste was en de laatste (+332,-213) de lastigste. Enige minpuntje was dat alle afstanden tegelijk startten (de halve en de hele werden met bussen teruggebracht), waardoor het op de smalle en gladde bospaadjes in het begin een file van jewelste was. Ook dit evenement zit duidelijk aan zijn limiet, maar dat stond deze mooie loopervaring niet in de weg. (63,3 km 6:43:22). Groetjes, André

Ruud en Els - echte crossfans - wisten Theo en Jacqueline te overtuigen dat crossen erg leuk is. Daarom stonden er vier Kombijers aan de start bij de eerste wedstrijd van de crosscup in Almere.
Onder prima weersomstandigheden was in het Kotterbos een parcours  van ca 2 km uitgezet, over bos- en paardenpaden en stukken grasveld. Deze route kon men naar keuze 2, 3 of 4x lopen.
Alle vier gingen zij voor de middelste afstand.
Theo liep van meet af aan mee met de kopgroep en bewees daarmee maar weer eens dat hij een allround loper is. Hij eindigde als derde overall. Ruud had een prima wedstrijd. Na een rustige start gingen zijn ronden steeds sneller. Hij eindigde tussen alle jonkies op een 9e plek . 
Els was iets minder fanatiek vanwege haar armblessure, maar was desondanks enorm tevreden.  
Voor Jacqueline was deze wedstrijd een echte vuurdoop. Erg zoekende naar het juiste ritme op de ongelijke paden liep zij drie ronden lang in derde positie. Zij verrichtte veel kopwerk voor de resp. nummers vier en vijf, die haar nipt op het laatste eind versloegen. Na afloop werd zij wel hartelijk bedankt voor deze "vriendendienst". Jacqueline kan echter terugkijken op een geslaagd crossdebuut.