Ultraloop Berg en Dal op zaterdag 10 oktober, Marathon van München, Halve Marathon van Eindhoven en Canicross Amsterdam op zondag 11 oktober 2009

"De herfstdagtocht van Berg en Dal gaat door natuurgebieden als de Duivelsberg, het Hengstdal, het Nederrijk en de Jansberg. Uit deze namen kunt u al opmaken dat de tocht door een heuvelachtig gebied gaat. De vele klimmen brengen u naar prachtige vergezichten en liefelijke doorkijkjes.  Andere natuurgebieden van deze wandeling zijn onder andere de Mookerheide, boswachterij Groesbeek en de Heumense Schans. Elk van deze gebieden kent zijn eigen karakter, waar we de mooiste paden en plaatsen van hebben uitgezocht. Houdt u er wel rekening mee dat vanwege de vele pittige klimmen en de vaak onverharde paden de herfstdagtocht tot de zwaardere tochten gerekend moet worden.’

Zo staat het aangekondigd op de website van AV de LAT, de ‘Lange Afstand Tippelaars’. Ultraloper Willem Mütze heeft deze wandelroute ook voor lopers toegankelijk gemaakt. Voordeel is dat gebruik kon worden gemaakt van de door de LAT georganiseerde voorzieningen en bepijling. Ook was het door de aanwezigheid van de wandelaars wat meer bevolkt op het parcours, want het aantal ultralopers dat komt opdagen is toch altijd maar een handjevol. Deze tocht was een echte trail. Vrijwel geen verharde weg (hooguit een paar km waren geasfalteerd), verder alleen modderige zandpaden, glibberige kleisporen door landerijen, met boomwortels en stenen in alle soorten, maten en afmetingen, trappetjes, en plassen. Heel veel vaak diepe plassen want het had de nacht ervoor flink geregend. Wij kregen daar nog een motregenachtig staartje van mee, daarna deed de zon een paar minder geslaagde pogingen om door te breken maar uiteindelijk werden we overvallen door een paar vette regen, hagel- en onweersbuien (niet echt leuk als je midden op de Mookerheide loopt en in de verte de bliksem ziet inslaan). Het hagelde zo hard dat het eventjes wit kleurde. De natuur en de uitzichten op het Waaldal waren bij tijden overweldigend mooi en door de afwisseling van landschap, bodemgesteldheid en stijgingspercentages verveelde het nooit, waardoor de uurtjes ongemerkt voorbijvlogen. Doordat het niet zo warm was heb ik geen echte inzinkingen gehad en kon ik, behalve bij het beklimmen van sommige supersteile stuwwallen goed door blijven lopen. Het terrein was zodanig dat op sommige stukken onvermijdelijk gewandeld moest worden, maar dan konden we ons mooi bij de LATters voegen. Het was letterlijk één lange cross, maar vanochtend had ik niet eens stijve spieren en kon zelfs vrij gemakkelijk nog een rondje door de Kennemerduinen lopen.
Na afloop werd de 1000e (!) ultra/marathon van Willem gevierd met toespraken en champagne. Er waren weer veel bekende gezichten bij uit het veelloop-wereldje.
Kortom, een dag die op een leuke manier in het teken stond van de verhoudingsgewijs kleine, maar wel gedreven wereld van het ultralopen. O, ja. Ik heb er 7 uur en 10 minuten over gedaan (zo’n 61 km met een paar keer verkeerd lopen erbij geteld).
Op http://www.delat.nl/index.cfm?fuseaction=program.detail&tochtid=1070 staat een diashow die een indruk geeft van het parcours.
Groetjes, André"
 
 
Op zondag heeft Monika de Marathon van München gelopen.  
"Na 7 jaar weer een marathon gelopen, ik vond het heel spannend hoe het op de dag zelf zou gaan.
Na maanden van trainen met mijn loopmaatjes, vorig jaar voor New York, vond ik dat ik er zelf ook maar weer eens aan moest geloven. Dus ook nu weer samen getraind, op de baan, de lange duurlopen, en na afloop veel koffie en appeltaart,en we hebben elkaar weer door de moeilijke momenten heen gesleept en gesteund. ik mocht 3 weken na Berlijn, het in Munchen gaan doen. En wat heb ik genoten, we hadden toch het mooiste weer wat je je als loper kan wensen,15 gr, wat zonnig en bewolking en geen wind. Bewust ben ik achter de haas van 4.30 gebleven, en dat ging perfect, NIET TE SNEL VAN START GAAN, hoorde ik mijn maatjes maar roepen, de eerste 30 km.
Heb ik konstant op 1.05 op de 10km. gelopen, maar dan moet je toch even plassen en zo. Ja de laatste 8 km.waren toch moeilijk, afwisselend gelopen en stevig gewandeld, maar ik dacht de plak is binnen, ik loop lekker door, toen ik langs het stadion liep en de muziek hoorde dacht ik maar een ding ik wil naar binnen naar de finish, toch een heel emotioneel moment en wat was ik blij, ik heb het toch maar weer geflikt op mijn 63ste. Om dit maar weer te bereiken heb ik toch heel veel steun gehad van veel mensen, mijn Chris, hij heeft ook tijdens de marathon op veel plekken mij aan gemoedigd, mijn loopmaatjes Ien en Sje en Ien en Gisela, Agnes en Els en iedereen die zo meegeleefd heeft met mij, en mijn hollandse en duitse vrienden allemaal HARTSTIKKE BEDANKT .
Met sportieve groetjes Monika Nierop."

Jan en Els stonden vandaag weer in dienst van andere lopers.
In een regenachtig Eindhoven, waar het vooral even vlak voor de finish afzien was begeleidde Jan de 1.45 lopers en Els de 1.55 lopers.
Allebei hadden zij dankbare deelnemers. 

 

Zondag voor het eerst mee gedaan met een canicross.
Wat is een canicross?? ....
Canicross is een loopwedstrijd met de hond, waarbij baas en hond samen een team vormen en (hard)lopend een parcours afleggen. De hond is daarbij aangelijnd. Iedereen, van elk niveau kan mee doen, leeftijd van de baas en ras van hond zijn niet belangrijk.
Hoe verloopt een canicross?
Voor een wedstrijd moeten de honden eerst door een dierenarts gecontroleerd worden. Heeft de hond wel de juiste conditie en inentingen gekregen?
Bij de start van de wedstrijd start er om de 30 of 60 seconden één deelnemer met zijn/haar hond.
Elke team legt op zijn eigen tempo een afstand af die kan variëren tussen de 2 en de 8 kilometer.
Daarbij moet de hond zelfstandig lopen, hij mag de baas trekken, maar mag zelf niet voortgetrokken worden.
De bazen worden ingedeeld in verschillende leeftijdscategorieën waarin gestreden kan worden om de eerste drie plaatsen. De onderverdeling in leeftijd ziet er als volgt uit:
9 jaar en jonger , 10 tot 15 jaar, 15 tot 31 jaar, 31 tot 46 jaar en 46 jaar en ouder.
Er wordt ook nog onderscheid gemaakt tussen mannen en vrouwen.
 
Na deze uitgebreide uitleg hier mijn eigen verslag. Om mee te doen ben ik hiervoor een aantal keer met mijn hond Bouke wezen hardlopen. Ik deed dat wel meer, maar dan liep hij los en kon hij zijn eigen tempo bepalen. Nu moest hij leren om mee te blijven lopen. Na een paar keer trainen had hij dat aardig door. Dus op naar de Gaasperplas, waar de canicross voor het eerst in Amsterdam werd georganiseerd. Je moet bijtijds aanwezig zijn, omdat de hond gekeurd moet worden door een dierenarts. Vervolgens start iedereen om de 60 seconden. Dat het anders is als een gewone cross bewees de eerste deelnemer al, door na ongeveer 100meter te struikelen en lang uit in het gras terecht te komen. Achteraf hoorde ik van meer valpartijen. Je moet tenslotte met een aangelijnde hond crossen over gras, schelpenpaadjes en ruiterpaden etc. Extra opletten dus. Daarbij moet je ook nog opletten of je op het parcours blijft. De hond mag voor en naast je lopen, maar je mag hem niet voort trekken. Dit resulteerde in een grappig voorval met de loper die voor mij startte. Er werd afgeteld en daar ging hij. Maar ongeveer 50 meter verder zag de hond "het vrouwtje" en zwenkte scherp naar rechts om daarheen te rennen. De loper was verplicht te volgen. Hij mag de hond niet voort trekken. Daarna was ik aan de beurt. Tijdens het aftellen begon het te regenen. Nou ja, dat hoort een beetje bij een cross en Bouke vindt het heerlijk om in de regen te rennen. We gingen dan ook lekker vlot van start. Onderweg merk je goed wat de verschillen zijn met een gewone cross. Bouke had al twee uur buiten gelopen, maar nog geen kilometer op weg of hij moest poepen. Wachten dus. Daarna snel door. Onderweg kom je wandelaars met honden tegen, paard en wagens, officials (met keffend hondje) etc. Iemand inhalen is al lastig, want honden willen elkaar vaak nog even begroeten. Allemaal dingen die normaal heel interessant zijn voor een hond. Ondanks dat je hem niet mee mag trekken, moet hij wel mee blijven lopen. Dus veel praten tegen hem tijdens het lopen. De laatste kilometer merk je dat het tempo wat minder wordt bij Bouke en moet er weer enthousiast gedaan worden. Dat helpt en we kunnen er op het laatst nog een sprintje uittrekken. (staat altijd goed bij de finish.) Baasje en hond tevreden met een eindtijd van 26.50 (afstand 5 KM). Daarna nog een "professionele" gordel gekocht om "handsfree" te kunnen lopen. Want het is wel leuk om te doen en zeker voor herhaling vatbaar. Op 1 november is er een canicross in Bovenkarspel. Voor degene het leuk vinden om samen met je hond te lopen een erg leuke combinatie en een leuke afwisseling op de gewone loopjes,
 groeten Henk"
 


 

Uitslagen:

Berg en Dal 61 km
André Boom 7.10 uur

Marathon München
Monika Nierop 4.46.44

Halve marathon Eindhoven
Jan (haas) Mulder 1.44.40
Els (haas) Raap  1.53.38

Canicross Amsterdam 5 km
Henk en Bouke van Dijk 26.50

Vorig verslag
| Terug naar verslagen 2009 |
Volgend verslag
Schrijf mee!
redactiewebsite@kombijsport.nl