Goudse Singelloop 11 september, Pierloop Velsen en uitreiking Loopbokaal op zaterdag 12 september 2009

Regina Mulder en Herman Verhaar winnaars Loopbokaal 2008/2009


Op zaterdag 12 september 2009 zijn de Loopbokaalwisselbekers uitgereikt.

Om 16.30 uur begon het feest met een "sociale" loop. Theo had deze loop uitgezet, waarbij het de bedoeling was om vanaf het Kombijterrein, gezamenlijk met de gehele groep, de weg te vinden naar een finishplaats. Van begin tot eind werd er plezier beleefd aan deze "loop"vorm.

Daarna kon men (nadat er gedoucht was)  onder het genot van een drankje napraten. Inmiddels werd het vuur aangezet voor de barbecue.
 
Nadat iedereen zijn buikje had volgegeten was het tijd om de winnaars bekend te maken.
Bij de vrouwen was er dit jaar zo weinig concurrentie dat er slechts één gegadigde voor de eindoverwinning was. Regina Mulder mocht daarom als terechte winnares haar bloemen en bokaal in ontvangst nemen.


Bij de mannen was het een ander verhaal. Maar liefst vier lopers eindigden ex aequo, met het maximum aantal te behalen punten.
Erik, Harry, Herman en Quant.

Jan Mulder legde op humoristische wijze uit hoe het zat met de kleine lettertjes, die dit jaar de doorslag gaven wie er uiteindelijk de Loopbokaal mee naar huis mocht nemen. Jammer genoeg ontbrak Erik deze avond, daarom werden slecht drie van de vier winnaars in de bloemen gezet.



Alle gegadigden hadden zelf zitten rekenen en waren tot de conclusie gekomen dat zij zelf niet gewonnen konden hebben.
Toen het verlossende woord uiteindelijk werd uitgesproken was Herman blij verrast dat hij de gelukkige was.

Degenen die niet bij dit evenement aanwezig waren hebben een zonnig en gezellig festijn gemist. 
Met dank aan:
De Loopbokaalcommissie (Jan en Gilles)
De Feestcommissie (Paola, Theo, Jacqueline, Ton, Jenny, René en Els)   

De loopbokaal: winnen, wijn en wiskunde

Zaterdag 12 september 2009
 
De loopbokaal wordt elk jaar aan de beste loper en loopster van Kombij toegekend met een prachtige wisselbeker als tastbare herinnering voor op de schoorsteen of in de prijzenkast. Dit jaar was er een totaal anders opgezette puntentelling. Niet langer de individuele verbetering van een loper, maar vooral het aantal gelopen baanwedstrijden zou de doorslag geven. Bij deze nieuwe berekening hoorde natuurlijk ook een nieuwe ceremonie voor de uitreiking van de belangrijke trofee: niet zomaar na de wekelijkse training, maar op een speciale dag met een bijzondere loopwedstrijd met als topper een feestelijke barbecue.
Op donderdagavond begonnen de geruchten over het evenement toe te nemen, vooral toen Theo op de fiets verdween om nog iets te controleren voor de route van de wedstrijd. Geen baanwedstrijd dus, maar een route door het bos, de wijk, en verder…? Op de bewuste zaterdag fietste Theo al uren te voren met een tas vol krijtjes en een brede lach door het dorp. Met moeite kon hij de geheimen van de ‘hash’ die we zouden gaan lopen voor zich houden. Het liefst had hij iedereen verteld welke gemene trucs hij in het circuit had ingebouwd, maar dat moest nog even wachten. 
Om half vijf verzamelde zich een groepje Kombij’ers in hardloopkledij in een aardig zonnetje bij het clubgebouw, waar vrolijke vlaggetjes en een lange rij tafels met wel vijftig stoelen een ludieke sfeer opriepen. Paola, Jacqueline, Jenny, Els, Ruud en Jan waren druk in de weer met de organisatie en Theo…. hij fietste nog ergens in het dorp voor een laatste controle. Jan legde ons de spelregels uit van het ons onbekende spel. Dus geen gewone loop, want de langzaamste loper zou zelfs van zo’n snelle atleet als Quant kunnen winnen. Niet te begrijpen op het eerste gezicht, maar theoretisch toch heel verklaarbaar. Ja ja, enkele lopers knikten instemmend, ze begrepen het geloof ik wel. Bij een splitsing van wegen moest men zoeken naar een aanwijzing welke richting de route doorging. Dat kon niet anders dan een snelle loper links of rechtsaf dan wel rechtdoor te laten lopen. De loper die de goede aanwijzingen op de grond had gevonden moest dan heel hard ‘on-on’ roepen om de anderen te waarschuwen ook naar de juiste route te komen. Op de Oude Schipholweg stak de hele groep bij de verkeerslichten over, een enkeling liep door rood, maar de macht van de groep telde ook nu weer. De auto’s stopten netjes. De twee volgfietsers, Babs en Tony, die niet mee liepen vanwege hun lange duurloop die ochtend, bleven wachten bij het rode licht. Met Esther, de fietsende fotograaf, discussieerden ze over de route. Zou het wel goed zijn, zo door het open gebied naar Lijnden? Toch maar tegen de wind meefietsen en opeens was daar het signaal: terug, we zijn verkeerd. Dat was dus één van de grapjes in het parcours, waar de hele groep ingetuind was. Daarna ging het verder in het dorp langs het zorgcentrum waar een BN’er met vrouw en kinderwagen bijna omver werd gelopen. Zo hadden we nog bij Studio Sport in beeld kunnen komen. Op de Sloterweg hielden Agnes en Nettie nog lang vast aan hun route, ook Els en Inge improviseerden nog een paar keer met een alternatieve route, maar uiteindelijk was de groep met Henk, Arnoud en Eric -Jan compleet. Kriskras door het dorp en tenslotte werd het eindpunt met de markering ‘on-in’ gevonden, een mooie plaats in het bos voor een groepsfoto van de 14 lopers.
De lopers werden als helden onthaald met een drankje door de nog steeds drukdoende barbecue ploeg en familie en vrienden. Na een frisse douche, volgens sommigen wel erg koud, was langzamerhand de groep compleet en kon het officiële gedeelte van de avond beginnen met een toespraak van Jan Mulder. Op de ramen waren maar liefst 6 vellen geel papier geplakt met allerlei formules opgesteld door de zuivere beta-man Gilles. De uitleg liet hij over aan Jan, die ons als een echte alpha-man simpel en duidelijk kon uitleggen hoe de winnaar tevoorschijn was gekomen. Als een echte leraar wees hij de formules aan, legde het uit en herhaalde één en ander. Vragen? Blijkbaar was het duidelijk, want er waren geen vragen.
Bij de vrouwen was het een moeilijk karwei om een winnares te vinden. De baanloop, waarop de puntentelling was gebaseerd, was namelijk niet zo populair bij de dames. Al die rondjes en maar tellen spreekt hen niet zo aan, ze houden meer van afwisseling, hoorde ik later. Het leek er dan ook een poosje op dat er dit jaar geen winnares zou komen. Om dat debacle te voorkomen werd de potentiële winnares aangespoord om nog een vijfde wedstrijd te lopen. Er werd iets gememoreerd over de gunstige invloed van rosé, maar dat bleek toch niet te slaan op de voorbereiding van de loop. Dat zou immers een schandaal van ongeoorloofde stimulerende middelen veroorzaken. Ook de invloed van de familiefactor werd in de wiskundige formules verdisconteerd. Op zijn geheel eigen wijze deed Jan ons inzien dat zijn zus Regina de enige winnares kon zijn. Als een echte koningin (wat wil je met zo’n naam) nam zij met gepaste trots de beker in ontvangst, die veel groter bleek te zijn dan die van de mannen.
Bij de mannen waren er volgens de eerste twee grondregels 4 winnaars: Harry, Erik, Herman en Quant. Ze hadden veel baanwedstrijden in een uitstekende tijd gelopen. Omdat er maar één winnaar voor de bokaal kon zijn, werden de aanvullende regels met de kleine lettertjes gebruikt. Zelfs de extreem kleine lettertje kwamen er aan te pas en nu niet de familie factor, maar het gewicht tot de vierde macht, om bonus punten toe te kennen. Het optellen, wortel trekken en verheffen tot de zoveelste macht was natuurlijk voor velen nog zeer bekende stof, en voor de ouderen een nostalgische herinnering aan school. Uiteindelijk was daar de winnaar: Herman. Met bloemen en beker werd hij gekust door Els als de lieftallige assistente van Jan. Ook de drie anderen die zo hoog gescoord hadden deelden in de felicitaties en kussen. 
Nu we inmiddels begrepen hoe de beker verkregen kon worden met wijn en wiskunde, werd aangekondigd dat voor het komende jaar de voorschriften geheel herzien zullen worden. Niet alleen de baanwedstrijden maar ook andere lopen zullen gaan meetellen. De details volgen later op de website. Na de enerverende toespraak kon een ieder zijn vermoeide hersenen ontspannen met een drankje en zijn conditie op peil brengen met vlees en sojaproducten van de barbecue, zo deskundig bespeeld door Ton (de man van Jacqueline). De heerlijke salades gingen schoon op en de koffie met gebak trok veel liefhebbers.
Het was nog lang gezellig in Badhoevedorp.
 
Heel veel dank aan Gilles en Jan  die het hele seizoen de punten hebben bijgehouden, Paola, Jacqueline, Ton, Theo, René, Jenny en Els die de feestdag hadden voorbereid en verzorgd.
 
Babs Taal
 
 

Elders in het land hebben Kombijers deelgenomen aan een wedstrijd:

Ik heb vrijjdagavond meegedaan met de Goudse Singelloop. Het parcours was dit jaar iets aangepast, want men was een parkje aan het herbestraten. Daarom legden wij nu een extra stuk af langs een van de langere singels van Gouda. Ik vond dit parcours een stuk prettiger en later hoorde ik van anderen dezelfde mening. Het weer was goed. Ik voelde me goed, dankzij de trainingsavonden die ik sinds de vakantie weer volop meedraai. De tijd was er dan ook naar. Dit was mijn vijfde keer dat ik mee deed en voor het eerst ben ik binnen het uur geeindigd: 59:52. 
Louis
 

Heb vandaag de Pierloop Velsen gedaan.
Het was schitterend loopweer. We hadden ons ingeschreven voor de 8,2 km. Lekker een loopje om even de spieren op te warmen.Het ging erg goed en ik heb super gelopen. Mijn tijd voor de 8,2 km was 45,14. Betekent 5,51 per km. Voor mij is dat een behoorlijke snelle tijd. Ben dan ook zeer tevreden.
Morgen even een rustig kort duurloopje.
Ineke Brouwer

Uitslagen:

Goudse Singelloop (11-09-09)
10 km Louis Hegeman 59.52

Pierloop Velsen (12-09-09)
8.2 km Ineke Brouwer 45.14

Vorig verslag
| Terug naar verslagen 2009 |
Volgend verslag
Schrijf mee!
redactiewebsite@kombijsport.nl