Baanloop Kombijsport 27 mei 2009

Een bijzondere baanloop

... en wel om verschillende redenen.

In de eerste plaats omdat we onze trouwe vaste organisatoren en rondetellers Els Raap en Ruud Nieuwenhuis moesten missen. Net op het moment dat de deelnemers aan de baanloop van start gingen, landden onze vrienden (doodmoe maar gelukkig wel veilig) op Schiphol na een ernstig vertraagde vlucht via Londen uit het verre Nieuw-Zeeland, waar zij samen de maand mei hadden doorgebracht. We zijn heel blij dat we Els en Ruud de volgende keer wel weer in ons midden hebben. Vanavond moedigden Netty, Paola, Jacqueline en Jan de lopers en loopster aan en hielden zij het aantal te lopen ronden en de tijden bekwaam in de gaten, volledig in de geest van Els en Ruud.

Bijzonder was het ook omdat onze Harry Zaal deze keer na de starttoeter als een speer wegschoot. Iedereen dacht: wat gaat hij doen? Maar Harry had voor deze keer ingeschreven voor de 1000 meter. Dat de man nog heeeeel hard kan lopen, bleek bij de finish: 3.24! Bijzonder rap voor de vriendelijke marktkoopman van dik in de vijftig. Proficiat, Harry!

Ook de 3000 meter was bijzonder: een Aalsmeers onderonsje. Dick Verhoef die ondanks een blessure 11.38 neerzette en Gerrit van der Steeg die opviel door zijn prachtige manier van lopen: na afloop ontving hij van de dames rondetellers fictief de stijlprijs van de avond. 

Ook was de baanloop bijzonder omdat we vanavond een nieuw gezicht mochten verwelkomen: Bert Schalkwijk, een wel heel snelle zestiger uit Monnickendam. Bert liet er vanaf het begin geen enkele twijfel over bestaan dat hij ondanks zijn leeftijd nog op topniveau met alle jonkies kan meelopen. Sterker nog, dat hij ze allemaal de baas is. Bert en onze eigen Theo Woldberg - ook al in bloedvorm trouwens, de laatste weken - maakten meteen al na het startschot de dienst uit. Theo deed het kopwerk in de eerste 9 ronden, maar in de laatste kilometer ging Bert er toch haast stiekem vandoor. Het was een machtig gezicht: twee superatletische masters van respectievelijk ruim zestig en ruim vijftig, die als jonge goden hun rondjes afraffelden in minder dan 85 seconden per rondje! Diep ons petje af! Voor Bert werd uiteindelijk een prachttijd van 17.53 geklokt, terwijl de iets jongere Theo ook een schitterende 17.57 op de klok zette.

Achter Bert en Theo racete Herman weer in zijn strijd voor de eindoverwinning in het bokaalklasement van Kombij naar 10 extra bonuspunten. Hij slaagde in zijn missie door in 18.48 te finishen. Knap. En dat gold eigenlijk ook voor zijn bokaal-concurrent Quant, die 20.42 neerzette. Wim Velthuisen knalde er achter Herman trouwens nog een prima 19.07 uit.

Sepp Nick en Piet de Boer vochten in het middenveld een klein onderonsje uit. Piet was een beetje gemeen, zoals we gewend zijn van ervaren ex-wielrennners. 4600 meter deed Sepp het loodzware kopwerk maar met nog 400 te gaan, spoot Piet bij Sepp vandaan. 50 meter voor de finish leek Piet zich te bedenken, stopte en wachtte even op Sepp. Zo in de trant van, nee dit is geen wielrennen en dit gedrag hoort niet bij hardlopen, dus ik moet nu maar even wachten tot Sepp er weer bij is, dan gaan we gezellig samen over de finish. Maar ja, Piet is Piet en zijn gedachten vliegen  alle kanten op. Nog voor Sepp weer bij Piet was, bedacht Piet zich andermaal: nee, atletiek of niet, dit is een wedstrijd en ik heb gewoon tactisch gelopen. Als ik in de laatste 400 meter meer over heb dan hij, dan verdien ik het om van Sepp te winnen. Dus spoot Piet voor de tweede keer weg.  Piet kwam als eerste van de twee over de finish, maar het applaus van de rondetelsters ging mooi naar Sepp.

En dan het verhaal Jos Cornelissen. Ook bijzonder. Die Jos werd halverwege de race spontaan door Paola aangemoedigd met: "Hup Jossie, je gaat lekker hoor, ga door!" Waarop Jos antwoordde: "Hoor eens, Jossie word ik alleen genoemd door personen met wie ik samen onder de douche sta!" Waarop Paola repliceerde: "Lekker Jossie, dan gaan we straks toch gezellig met elkaar douchen?" Jos liep de wedstrijd heel stilletjes uit in een tijd van 23.36, en vluchtte na afloop snel en stilletjes weg. Na afloop stond Paola mooi alleen onder de douche...

Ten slotte was ook bijzonder de deelname van Regienepien. Ja, de enige vrouw vanavond,  die nu wel afstevent op de dames-loopbokaal van Kombij. Ze liep, speciaal om iedereen niet te lang op te houden, stevig door. Mooi binnen de 30 minuten was ze binnen. En, zoals we van Regien gewend zijn, blij als een kind natuurlijk, want toch maar weer de eerste vrouw aan de finish!

En zo konden we, dankzij het tempo dat Regien had gemaakt, toch mooi droog en zonder kunstlicht deze geslaagde baanwedstrijd afsluiten.

Volgende keer op 24 juni is iedereen weer van harte welkom! En dan zijn Els en Ruud er gelukkig ook weer.