City-Pier-Cityloop zaterdag 14 maart, Louis Vinkloop zondag 15 maart 2009

Amsterdam Noord, zal ik het ooit leren om meteen de juiste af slag te nemen? Vorig jaar kwamen we van de andere kant de ring op, dus links was nu rechts, maar waar precies. Zo reden we een paar kilometer om door alle opgebroken wegen, veel te hard natuurlijk, waar je maar 50 mag. We waren krap in de tijd om ons aan te melden, zeker voor José die zich niet had vooringeschreven en ook nog niet wist op ze de 5 of de 10 van de Louis Vink-loop zou kiezen. Maar ons humeur was prima, we hadden nog net vrijdag met zijn drietjes een duintraining gedaan en het weer was ondanks de frisse wind toch heel lekker om te lopen, geen regen zoals vorig jaar. Het gebruikelijk ritueel van bekende Kombijers begroeten, nummer opspelden en naar het toilet. De tocht kon beginnen, alleen mijn veters zaten een beetje los. Daarna zaten ze natuurlijk te strak, weer een beetje losser maken tussen alle lopers bij de start, en daar gingen we. Oei, vooral rechts zat nog veel te strak. Zou het wennen? Ik kon tussen al die mensen niet stoppen en ik zou zeker Tony en José niet meer kunnen inhalen. Dus gewoon lopen, hoofd omhoog, over fietspaden, langs boerderijen, door weilanden, over dijken, alsmaar doorgaan. Het viel me niet mee het tempo erin te houden. Niet aan die veters denken. Toen ik wat terugviel, kwam José als mijn persoonlijke coach met nuttige tips naast me lopen. Veters, waren er lastig veters? Nee, geen afgeklemde bloedeloze voeten, ze bleven gewoon lekker warm. Denk maar aan de volgende stempel voor het rondje Mokum, hield ik mijzelf voor. Tony haalden we weer in toen zij ook veterproblemen kreeg en toch echt moest stoppen voor een nieuwe knoop.

Uiteindelijk vonden we alle drie de tocht heerlijk, en konden we trots zijn op onszelf, dat we het gehaald hadden in een nog niet eens zo heel slechte tijd. We hadden namelijk alle drie een goede reden om geen PR te halen. Een soort handicap zoals bij golfen? Tony had niet lekker geslapen door haar nacht als oppas-oma met voedingen om 3 uur en 8 uur. José had een post-marathon dip en ik was veel te druk met een nieuwe studie om te trainen. Toch maar vast oefenen met de veters, want we kijken al weer uit naar Zandvoort, de Sloterplas en Enschede.
Babs