Marathon van Monschau op zondag 10 augustus 2008

André Boom zoekt het hogerop!

In de Tour kennen ze het begrip buitencategorie. De Monschau marathon was dat in vele opzichten ook. Klimmen, dalen, haarspeldbochten. Verschil met de Tour is echter dat dit alles zich voor een groot deel niet op de gebaande weg afspeelt. Met een fiets zou je hier niet ver komen. Vooral tot aan de 28e kilometer waren het vooral 'trails', routes over oneffen paadjes vol met verraderlijk uit de grond stekende scherpe stukken leisteen en bedekt met een laag gele spekgladde klei. Daar kwam nog bij dat het regende, waardoor het af en toe bijna onbegaanbaar was. Vanaf de start in Konzen ging het tot aan km 12 eerst naar beneden. Niet dat je dan snelheid kon maken, want op sommige gedeelten ging het zó steil naar beneden dat de benen onder je vandaan dreigden te hollen. Als dat eenmaal gebeurde dan had afremmen weinig zin, omdat dat al snel in een schuiver op de rug resulteerde.Tussen 12 en 28 km liep het parcours vooral omhoog. Niet regelmatig, maar met waanzinnig steile klimmetjes en afdalingen erin. Wie wel eens in de regen tijdens de Phanos boscross het laatste stuk van de heuvel bedwongen heeft die kan zich hiervan ongeveer een beeld vormen. Het was soms meer kruipen dan lopen. Na 28 km werd het wat gemakkelijker, behalve tussen 33 en 36 km waar we over een autoweg met haarspeldbochten moesten die af en toe weer zo steil was dat wandelen daar echt geen schande was. Het laatste stuk liep lekker naar beneden naar de finish in Konzen. Het regende, maar het was heerlijk koel, en daarover mag een loper niet mopperen midden in augustus (de start was vroeg, om 0800). Op de open plateaus op 600 meter stond echter een snoeiharde wind. Op de Monschau site staat een hoogteprofiel en daaruit blijkt dat er in totaal zo'n 1000 meter hoogteverschil bedwongen moest worden.
Er werd zonder chip gelopen. Ik dacht dat het deelnemersveld veel groter zou zijn, maar het waren er ca. 800, waarvan zo'n 200 estafettelopers. De verzorging was prima. In de dorpen die we passeerden was het druk en gezellig en behalve de vaste posten waren er veel particulieren die zelf verzorgingsposten hadden opgezet. De passage door de oude stadskern van Monschau was indrukwekkend. In de bossen zag je natuurlijk bijna niemand (wat zou er gebeuren als je daar op zo'n scherpe steen zou vallen?) en af en toe was het zoeken omdat niet overal pijlen stonden.
Zelf ben ik er gelukkig zonder kleerscheuren doorheen gekomen, alleen wat pijnlijke voetzolen door die steenpunten. Met het wandelen en kruipen erbij finishte ik in 4:07:00 (eigen meting) en daar ben ik gelet op de omstandigheden heel content mee.
groetjes,André