Midzomernachtcross Amsterdamse Bos, Nacht van Vlaanderen in Torhout België vrijdag 20 juni, Beuningenloop en Marquetteloop Heemskerk op zondag 22 juni 2008

"Traditiegetrouw" veel Kombijdeelnemers bij Midzomernachtcross
André Boom beleeft de  midzomernacht  in België
Andy en Marleen reizen af naar Gelderland
Jaap en Herman  samen met Kamiel Maase op "Olympisch" limietenjacht 

Verslaggeefster heeft maar liefst 24 Kombijers gespot op diverse afstanden. En nu maar hopen dat er niemand over het hoofd is gezien. (Annemarie dus)

Onder prima weersomstandigheden - zeker vergeleken met het waterballet van vorig jaar - gingen om 20.00 uur de deelnemers aan de langste afstand van start.
Alaaddin en Henk vochten bijna letterlijk een strijd  uit op leven en dood met als inzet punten voor de felbegeerde loopbokaal. Alaaddin kwam zo fris als een hoentje over de eindstreep. Henk daarentegen had te veel van zichzelf gevergd en moest dit bekopen met een (behoorlijk) langdurig verblijf in de EHBO-tent.
Om 20.10 uur werd de jeugd weggeschoten. Zola Zwerver, weliswaar geen echt lid maar dochter van één van onze trainsters,  liep van meet af aan op kop, dacht onbedreigd naar de finish te gaan, maar werd  precies op de streep geklopt door een jongen. Dat mocht de pret niet drukken, ze eindigde natuurlijk wel als eerste meisje.
Even daarna klonk het startschot voor de 5 km lopers.Vervolgens moesten de 10km lopers nog ruim een uur wachten alvorens zij het bos in werden gestuurd.

Reactie van deelnemers:

Beste allemaal, gisterenavond onder prima omstandigheden in vergelijking tot vorig jaar de midzomernachtcross in het A'damse bos gelopen samen met Ramses van de woensdagochtend training.Het was een prima temperatuur, heerlijk gelopen en veel kombijers ook gezien. Langs de kant en aanmoedigend en ook velen die meeliepen. Met een leuke eindherinnering en het programma voor rondje Mokum volgend
jaar gingen we weer fietsend naar huis. Mijn zelf geklokte tijd was 52.26, ik ben er zeker tevreden mee.
Groeten Inge.

De omstandigheden waren prima en tóch vond ik de midzomernachtcross dit jaar zwaar...benauwd, zware benen, niet echt lekker gelopen. Het was wél weer erg gezellig in het bos. Een heleboel Kombijers gezien en na afloop nog een fijne nazit in het bos met bier, wijn en chips! Zelf geklokte tijd: 48.46
groetjes, Lia Nijskens  

Vreselijk was het!!!!!!!!
De ene dag gaat het goed en de andere dag vreselijk. Zo dus ook wat mijzelf betreft voor de MZN loop van afgelopen vrijdag 20 juni.
Maar het was heel gezellig en heb het toch maar weer even gedaan. Ook Jaq had het zwaar op de 10 km. Nog wel een aantal andere KOMBIJ-atleten gezien. Zag ook nog hoe Allaadin heel fit over de finish kwam in een PR en Henk (van Dijk) heel beroerd was. Gelukkig heeft de EHBO hem onder zijn hoede genomen. Na mijn 'snelheidsavontuur' begin ik binnenkort weer aan wat langere duurlopen. Dat ligt mij veel beter. Jacq gaat nog even door met haar tijd verbeteren op de 5 en de 10 km. Ach ja, we zijn zussen maar bij haar zit het hardlopen meer in de genen.
Paola

Samen met enkele collega’s aan de start om eens de 10 km van de Midzomernachtcross te lopen. Ik kan kort zijn; ik vond het een kwelling! Weet niet waar het aan lag. Te laat op de avond, moe, verzin het maar…. Ik werd zeer regelmatig door mensen (in groepjes tegelijk!) ingehaald. Ik dacht “ik kijk niet om, straks loop ik net voor de “bezemwagen”.” Dat viel achteraf nog wel mee, maar een goeie ervaring was het op vrijdagavond niet. Mijn eindtijd is 57.22.
Annemarie

Vrijdagavond, eerst Ineke Galien opgehaald samen op naar het bos.Het was weer een gezellige drukte, zoals altijd.En het was heel goed loopweer, ook een hoop klubmaatjes gezien, en zover ik weet allemaal goed gelopen. Ineke en ik waren ook niet ontevreden.Tijden vielen een beetje tegen maar we hebben het wel weer gedaan. Al met al weer een geslaagde avond. Een sportieve groet Monika.

Vrijdagavond meegedaan aan de Nacht van West Vlaanderen in Torhout (bij Brugge). Het is een soort volksfeest in Torhout en omliggende gemeenten met kermissen, braderieën, hardloopwedstrijden, skeelerwedstrijden en lange afstand wandeltochten. En dat allemaal tegelijk. Men noemt dat in België een massastart. Hardlopen heet daar lopen en lopen heet wandelen. Om 20.00 stonden enige tientallen deelnemers aan de 100km loop, 500 á 600 deelnemers aan de 42,2 km loop (bij ons ook wel marathon genoemd) een paar 1000 aan de 10 km loop (‘massajogging’) en een grote groep wandelaars op de 100km (die zijn nu nog niet terug…) en 42,2 km. Het was een grote verzamelplaats bij het lokale sportcentrum, maar toen de hele meute in beweging kwam moesten ze toch echt allemaal één kant op. Met als gevolg dat de eerste kilometer voor iederéén wandelen was. De feestvreugde werd gedempt doordat een lokaal hardloopfenomeen, die de afgelopen drie jaar de 10 km van de Nacht gewonnen had (Tom Compernolle) een paar dagen eerder bij een tragisch verkeersongeluk omgekomen was. Daarom startte er een klein groepje lopers tien minuten van tevoren met rouwbanden om en liepen vóór de grote groep uit naar zijn woonhuis dat langs de route lag. Toen we daar voorbij kwamen hadden ze een kring om het huis gevormd en applaudisseerde iedereen die daar langs liep. Best indrukwekkend. We liepen eerst (samen met de 10km-ers, erg druk) een lus van 10 km door de landerijen en bossen ten oosten van Torhout, daarna een tweede doorkomst door het van barbecue- en friteslucht vergeven centrum van die plaats en vervolgens een lus van 32 km ten westen van Torhout door dorpjes als Kortemark, Handzame, Werken, Zarre en Edewalle.  Het bleef droog en het was een beetje drukkend, maar overigens goed loopweer. Gedurende de laatste tien km was het helemaal donker geworden. De Belgen hadden echter kosten nog moeite gespaard en op de normaal onverlichte landweggetjes stonden om de paar honderd meter  aggregaten met schijnwerpers. Het was een spookachtig beeld om de lopers in het licht van die schijnwerpers te zien opdoemen en weer in het duister daarachter te zien verdwijnen. Sommigen verdwenen ook letterlijk (in gaten in het slechte wegdek), want je werd door die felle lichten zó verblind dat je daarna even niets meer zag. Er waren ook veel begeleiders op de fiets. Zo heb ik een half uur in trance achter een fietser aan gelopen die een radio in zijn fietstas had waaruit hypnotiserende new-age klanken kwamen. Gelukkig hoorde hij bij het gezelschap en was hij niet op weg naar de lokale kroeg… Oeps, het verhaal wordt te lang, sorry. Samengevat, ik heb lekker gelopen, kon op 30 en 35 km nog wat versnellen en had toch een eindtijd van ‘maar’ 3:49:59 (eigen meting, netto). Dat komt deels door de eerste ‘wandelkilometer’ en deels omdat ik regelmatig met verbazing om met heen heb staan kijken naar de toestanden in de dorpjes met horden (meest dronken) toeschouwers en feestvierders (’s nachts heb je bovendien geen idee van je snelheid, voor je gevoel loop je veel harder dan het eigenlijk is). O ja, die 100km lopers, wat zijn dát voor types! Sommigen zien er totaal niet als getrainde atleten uit, hebben slechte looptechniek, gaan in een sukkeldrafje vooruit en hebben totaal ongeschikte kleding aan. Zouden die een idee hebben waar ze aan begonnen zijn? Moet je nagaan: twee en een halve marathon en dat in de nacht?
Groetjes André

Vandaag zoals gepland afgereisd naar down town Beuningen (Gelderland). Een hele goede vriend van ons had dit evenement mede georganiseerd en wij konden natuurlijk niet achterblijven. Ondanks dat ik een paar weken geleden na het tropische drama van de Kikarun had besloten NOOIT meer een loopje te doen als de temperatuur boven de 23 graden zou uitstijgen en de zon vol zou schijnen, stond ik, samen met Andy, om 11.00 uur toch aan de start van de 5 km (godzijdank geen 10) in mijn Kombij hemdje. Andy had het rode “Amsterdam” hemdje aan, dat hij ooit van Theo Woldberg had gekregen. Het parcours ging door de weilanden, langs een dijkje, richting de rand van het dorp, waar ook de finish was. Dit rondje bedroeg (volgens GPS echtgenoot) exact 2.75 km. Er volgde dan nog een ander rondje van 2.25 km. Degene die de 10 km deden moesten dit alles 2x doen (gnuif!). Dit alles op het asfalt in de volle zon (graadje of 27), met wel een beetje wind.
De eerste ronde ging op zich nog wel; ik passeerde de finish in iets meer dan 15 minuten, gedeeltelijk uitgeput en oververhit. Het was dan ook zeer aantrekkelijk te stoppen bij het plaatselijke cafe op de hoek. Omdat die vriend van ons daar tevens fungeerde als cameraman en mij uitgebreid in actie op de foto nam, durfde ik niet af te haken en heb de 2^e ronde (van 2.25 km) in bijna dezelfde tijd als de eerste ronde afgelegd (en legde het ook letterlijk bijna af). Met mijn bekende eindsprintje kwam ik uiteindelijk in 28.52 min over de matten (zelf gemeten tijd: er lagen wel matten bij de finish maar niet bij de start die op een andere plek was). Daar stond Andy mij al bijna 8 minuten druipend op te wachten om mij te vertellen hoe zwaar het was….(hij had een tijd van 21.00). De eerste loper was overigens gefinished in iets meer dan 16 minuten!!!
Ondanks dat dit nu voorlopig echt mijn laatste wedstrijd rond het kookpunt was, hebben we toch een leuke dag gehad. Andy werd zelfs nagewezen en hoorde mensen zeggen: “Kijk, dat is die Amsterdammer!!”. Hebben we toch nog een onuitwisbare indruk achtergelaten!!!
Groetjes, MarL1 en ND

Gisteren heb ik meegedaan aan de Corus Marquetteloop in Heemskerk. In de sporthal kwam ik onverwacht Herman en zijn broer Simon tegen en dus gingen we gezellig samen van start.De weeromstandigheden waren verre van optimaal om een goede tijd te lopen: warm, benauwd en een keiharde wind. Toch had ik er zin in en omdat Kamiel Maase een limiet moest halen van 61 minuten op de 20 km. moest ikde 21,1 km. lopen binnen 90 minuten. Al na een paar kilometer hadden Herman en ik door dathet een zeer zware halve marathon zou worden en ging het tempo omlaag. Vooral op het lange stuk tussen de weilanden doormet de snoeihardewind tegen was het onmogelijk om het tempo vast te houden. Om een lang verhaal kort te maken, Kamiel haalde zijn limiet, ik niet.Ik liep mijn slechtste halve marathon ooit in 1:33:11 uur ruim 7 minuten langzamer dan mijn voorlaatste halve marathon, zucht! Groeten, Jaap