Marathon van Enschede op zondag 27 april 2008

André Boom loopt 20e marathon


Mijn verslag van een veldslag…
De marathon is soms een feest en soms een beest. Net als je denkt hem getemd te hebben keert hij zich om en valt hij je onverhoeds aan. Vandaag was het een dubbel jubileum: de 40e in Enschede (oudste van Nederland geloof ik) en mijn 20e. Het had weinig gescheeld of het was bij de 19e gebleven. Rond de 36 km heb ik serieus overwogen om het bijltje er maar bij neer te gooien. De warmte (23C) had een te zware tol van me geëist. Drinken hielp niet meer en eten lukte al helemaal niet meer. Het zag er wanhopig voor me uit, maar ik heb me voortgesleept naar de finish. Op de 35e heb je een keerpunt en dan moet je weer 4 km terug langs dezelfde route. Toen ik het keerpunt gepasseerd was zag ik links van me eerst de 4:15 haas lopen, daarna de 4:30 haas en tenslotte… daar kwam de bezemwagen al aan! Weliswaar zat die nog zo’n 7 km achter me, maar het was toch voor het eerst dat ik een échte bezemwagen zag rijden. Het (gesmolten) lood liep me in de schoenen waardoor ik nog langzamer vooruit kwam. Het enige wat nog restte was om te proberen onder de 4 uur te blijven en dat is nipt gelukt (3:58:27). Nu is het tijd om maar eens even wat rust te nemen want de reserves zijn blijkbaar op. Enschede zat wel erg dicht op Rotterdam en Rotterdam wel erg dicht op Keulen en Keulen wel erg dicht op… Nou laat maar. Ook de knie is een beetje op wat ik moest met een bandage om mijn rechterknie lopen ivm met een blessure aan de ‘ganzenvoet’ pees. Het steunverband hielp goed, want ik heb tijdens het lopen geen last gehad. En de kinderen aan de kant maar wijzen: kijk eens mam, die is gewond!
Maar toch… het was super gezellig langs de route, in Enschede, Gronau en Losser. Door het mooie weer had vrijwel iedereen er een tuinfeest van gemaakt, leek het. Dus: ik ben toch weer blij met deze marathon. Aan het afzien heeft de marathon tenslotte zijn reputatie te danken, niet aan het feit dat ie altijd zo makkelijk te lopen is.
Groetjes en tot ziens,
André

Hoe warm het was………
 Nu pas kom ik toe aan een berichtje over de  40e Marathon in Enschede. Al maanden geleden hoorde ik enthousiaste verhalen van mijn broer, die als jurylid een buitengewoon gewichtige taak had gekregen. Hij heeft zelf nog nooit gelopen en net als ik een jaar geleden geen notie van tijden, voorbereiding etc. Wel heeft hij verstand van organisatie, winnaars toespreken en feesten organiseren. Dus ik heb me ingeschreven, niet voor de marathon natuurlijk, want jullie weten waarschijnlijk wel dat het lopen me niet echt makkelijk afgaat na een blessure. De 10 km is ook een mooie afstand.
Op een mooie, wel erg drukke zaterdag reden Tony, mijn vaste loopmaatje, en ik rustig dwars door ons mooie landje naar Enschede. We werden hartelijk ontvangen; mijn schoonzus had een eigen pastaparty geregeld, de bedden op de  logeerkamer sliepen heerlijk en vooral erg stil zonder vliegtuigherrie.  Na een heerlijk ontbijt liepen we ons kalmpjes aan warm naar het centrum. Onderweg zagen we in het park een groepje lichtgewicht donkere jongens soepeltjes hun opwarm rondjes lopen, de sterren van de marathon zoals later zou blijken.
Het was de 40e keer, de oudste marathon van Nederland en dat zouden we weten ook. Overal feest en muziek in de stad, die ik na alle nieuwbouw in het centrum niet meer herkende. De wijde singels en brede wegen en busbaan waren ons parcours.
Bij de start stond mijn broer prominent met lijsten te controleren of alles goed ging, en ja, het ging goed, althans de start. Mijn schoonzus met de buren en overburen stonden ons na 3 km toe te juichen en wij wuifden nog fris terug. Daarna begon ik snel op te warmen, geen spatje schaduw te bekennen, het asfalt reflecteerde de warmte terug en de muziek knalde door mijn hoofd.
 Gelukkig was er veel water, drinken lukte niet, maar ik gooide het over mijn nek en rug en dat was lekker verkoelend voor een paar minuten. Het eerste rondje was gelukt en ik hoorde zelfs mijn zus met aanhang ons toe schreeuwen dat we het goed deden en vol moesten houden. Dat was ik ook van plan, maar het was nog niet eenvoudig. Ik probeerde mooi te lopen zoals Els ons leert, maar ook het verend lopen was inspannend bij 23 graden.
Bij het tweede rondje weet je wat je te wachten staat, en dat was veel asfalt, weinig schaduw.
Maar toch de finish gehaald, geen PR zoals ik gehoopt had te halen voor mijn familie. Het was 1.07.09. achteraf was ik best trots dat ik het gehaald had, want bij 8 km had ik al willen stoppen. Ik had wel even wat tijd nodig om te komen, ik kon meteen de faciliteiten keuren waar mijn broer zo over opgeschept had. De tent met banken en de EHBO’ers waren zeer aardig en kundig. Ze lapten me weer goed op.
De medaille zag er extra mooi uit en de felicitaties waren hartelijk.
Daarna op zoek naar onze spullen in de donkere parkeergarage viel onze blik op het bord: sportmassage. Het was er nog rustig, dus wij naar binnen. Wat was dat een verwennerij. Heerlijk soms ook pijnlijk, maar vooral goed om de blessures te bestrijden.
Daarna met medaille om hebben  we de marathon lopers  zien binnenkomen en later ook de eerste vrouwen. Het was een groot feest, vooral de volle zon was voor de toeschouwers heerlijk, voor de lopers niet. Die zagen we later langs de Gronausetraat zuchten en zweten, haast onmogelijk om het eindpunt te halen. Maar dat hebben jullie al gelezen bij het verhaal van André, die wij in de drukte niet hebben gezien.
Of ik nog weer start als het boven de 20 graden is, weet ik nog niet. We zien wel.
Babs Taal
 
 

Uitslagen:

Marathon van Enschede 42.2 km
André Boom 3.58.27

10 km
Babs Taal 1.07
Tony Schrama 1.07  
Vorig verslag
| Terug naar verslagen 2008 |
Volgend verslag
Schrijf mee!
redactiewebsite@kombijsport.nl