Nescioloop in Amsterdam en Marathon in Rotterdam zondag 13 april 2008

Nesciobrug in Amsterdam en Erasmusbrug in Rotterdam dit weekend sportieve "hoogtepunten"

Tom en Netty lopen PR in Rotterdam, Inge doet dat in Amsterdam.


Terwijl in Amsterdam de Nesciobrug beslecht moest worden liepen in Rotterdam zeven Kombijers (Jan Mulder, Theo Woldberg, André Boom, Ron Wipper, Tom Jaburg, Andy Foe en last but not least Netty Arendse) over de Erasmusbrug.

Hoewel het weer (zeker voor de supporters) er goed uitzag, vielen de eindtijden in Rotterdam ietsje tegen. Desondanks liepen Tom en Netty een PR. 

Nou, het was best wel weer pittig. Grote stadsmarathons zijn toch een categorie op zich. Althans, ik ervaar ze altijd als zwaarder dan een marathon in het vrije veld of bos. De hectiek en herrie die overal om je heen is, de lopers die afhankelijk van hun tempo je proberen voorbij te steken of juist voor de voeten lopen, de drukte en het geduw bij de verversingsposten – het maakt het tot een circus. De één geeft het een kick, de ander vindt het maar niks. Als ik nu zeg dat het Kralingse bos een verademing voor me was, dan weet je wel bij welke groep je mij kunt indelen. Geef mij maar Troodeloh.
Over Troodeloh gesproken, die had ik toch nog behoorlijk in de benen. Na een bewust ingehouden eerste halve (1:54) ben ik wat gaan versnellen, maar merkte al snel dat onder de 5 min/km er echt niet inzat. Het bleef steken bij ongeveer 5:15. Dat resulteerde in een tweede helft die weliswaar 5 min sneller was dan de eerste, maar niet meer voldoende om onder de 3:40 uit te komen. Het werd 3:43:09 (netto, eigen meting). OK gezien de omstandigheden. Het parcours liep in Zuid en in Kralingen andersom dan vorige keer dat ik hem liep, beviel eigenlijk wel goed. Alleen de combinatie van 2e keer Erasmusbrug en vlak daarna een viaduct met een lastig stuk omhoog viel tegen. Leuk dat ik op de finish een persoonlijke handdruk kreeg van van Opstelten.
Alle aanmoedigende Kombijers, dank.
Groetjes,André

Jan meldt:
Zeg nooit dat je na het lekker uitlopen van meer dan 20 marathons het kunstje onder de knie hebt. De marathon blijft een onvoorspelbaar ding, zo heb ik vandaag ondervonden. Vandaag liep ik mijn 22e marathon, samen met die eeuwig energieke Theo Woldberg. We liepen in een lekker warm Rotterdam in een tempo dat ons naar een eindtijd van 3 uur 30 zou moeten voeren. Daarmee liep ik dus beduidend langzamer dan 3 weken geleden in Utrecht, toen ik in 3 uur 20 finishte. Ik dacht vooraf: dat moet kunnen en tot 30 kilometer ging het ook best lekker, maar met nog 12 kilometer te gaan kwam ineens de Man met de Hamer naast me lopen. Niet normaal, wat een lastpak. Raar was het ook, want Theo, die me vandaag gezellig de hele weg gezelschap heeft gehouden, heeft die akelige Hamerman niet eens gezien. Hamerman had het kennelijk echt alleen op mij gemunt. Met name de laatste 5 kilometers maakte hij het me erg zwaar. De energie vloeide zo uit mijn benen en dan loopt het minder lekker en minder snel. Genieten doe je in zo’n fase van de race ook niet echt meer. Het was voor mij gewoon blik op oneindig, verstand op nul en langzaam maar zeker toch naar die finish, met de nadruk op langzaam. In de laatste kilometers verloren Theo en ik een paar minuten op ons mooie strakke schema. Tja, ik dacht dat het mij niet meer zou gebeuren, maar zelfs in een marathon waarin je niet te snel bent weggegaan, kan het je overkomen. Dat maakt die 42,2 kilometers natuurlijk zo mooi. Voor de fotografen bij de finish, die we in 3.34 half bereikten, heb ik samen met Theo nog even aardig gelachen, maar mijn benen deden daar wel pijn hoor. De les voor mij vandaag: hoe langzaam je ook loopt, loop nooit meer 2 marathons binnen een tijdsbestek van 3 weken. Je lijf heeft meer tijd nodig om goed te herstellen. Ik ben toch blij met mijn medaille, want hard voor gewerkt deze keer. In het najaar loop ik nog 3 marathons (Hoofddorp, New York en Diever) en dan staat de teller op 25 en kap ik met die ellenlange afstanden. Je wordt er uiteindelijk langzamer en ook erg moe van ;-). En, o ja, Theo: dank voor je gezelschap vandaag. Je had wel lef door in je Amsterdam-shirtje in Rotterdam te lopen. Maar in je reacties op de reacties van de Rotterdamse toeschouwers was je weer onnavolgbaar. Schitterend, wat ben jij een blije loper! Paola, Inge, Ruud en Els, dank voor de support en de bananen.

Groetjes, Jan

In alle vroegte met de TGV naar Rotterdam gesneld. Een blauwe zonovergoten hemel begroette Andy, Ron en mij, en zo ook de manager van het Hilton, die ons naar de door Ron gereserveerde suite bracht. Zoals het toppers betaamt konden wij ons daar in alle rust voorbereiden. Spieren opwarmen in het bubbelbad en daarna een weldadige Finse massage. Wat kon ons nog gebeuren? Eigenlijk niets, behalve dan dat we niet tot het startvak met William (Kipsang) en Luc (Krotwaar) werden toegelaten. Naar later bleek had Ivo (Opstelten) het smsje van Ron niet gelezen. Helaas dan maar in het 'gewone' startvak, maar dan wel helemaal achteraan. Het was heel druk. Tot aan de halve kon je over de hoofden lopen. Daarna kwam er meer ruimte en hebben we onze toptijden neergezet. Kombij kan weer trots op ons zijn. Na afloop de toastjes met kaviaar gelaten voor wat ze waren. De gehaktballen van de oma van Ron kregen de voorkeur. En daar dan een heerlijk ijskoud biertje bij. Wat een dag, en ook nog aangemoedigd door fans links (Inge) en rechts (Els en Ruud), wat wil een mens nog meer? Nou bijvoorbeeld een nog snellere tijd. Daar gaan we de komende maanden maar eens flink op trainen. New York de toppers komen er aan! O ja, de (wereld)tijden: Andy vier uur rond, Ron drie uur zesenveertig en vierendertig seconden en ik in een adembenemende (letterlijk) drie uur vijfenveertig en vierentwintig seconden.  
 Groet, Tom


Vandaag met de trein naar Rotterdam om daar de marathon, de mooiste van Nederland was mij verteld, te lopen. Vooraf veel gedub over wat aan te doen. Weersvoorspellingen werden gedurende de week steeds beter. Vandaag bleek, net als vorige week, een prachtige loopdag te zijn, het werd zelfs warm als het zonnetje achter de wolken vandaan kwam.
Net na de finish ging het een klein beetje regenen, maar dat was na de finish. Wat een timing.
De afstanden tussen station, kleedruimte en start zijn in Rotterdam heel klein en dus erg prettig, zeker na afloop.
Voor mij is Rotterdam de 3e marathon en deze keer stond er publiek dat (oa) voor mij was gekomen. Zo kon ik regelmatig naar hen uitkijken en dat was erg leuk en prettig voor als je een beetje moe wordt. Inge (Cupers) stond op strategische plekken ter morele ondersteuning, om bananen aan te reiken en de laatste kilometer mee te lopen. Els en Ruud stonden een aantal keer enthousiaste dingen te roepen en mijn familie stond in het Kralingse Bos.
Naast deze lieve mensen was het behoorlijk druk langs het parcours wat echt helpt als het even niet zo lekker gaat.
In het begin heb ik steeds geprobeerd om niet te snel te gaan. Dat ging min of meer goed, zodat ik aan het eind ook lekker kon blijven lopen.
Finish op de Coolsingel in 4:31:46
Groetjes Netty

 
Zojuist teruggekeerd uit een zeer zonnig Rotterdam. Het parcours was mooi, de toeschouwers grandioos (dank ruud/els/inge). Tom liep een keurig PR 3.45, Ron kwam ietsje later binnen (ik meen) 3.46 en ik kwam door wat kramp-perikeltjes op 4.03 binnen. Desondanks hebben we het weer erg naar ons zin gehad.
Groeten,Andy

Zondag lekker gelopen in Rotterdam met een Amsterdams T-shirt aan.
De opmerkingen van het publiek waren erg leuk, opmerkingen zoals Ajax, 020, verkeerde stad en mooie stad het Rotterdam werden veel gemaakt.
Elke keer gaf ik de mensen een compliment voor de gezellige marathon en het mooie weer.
Want de marathon in Rotterdam leeft echt en daar kan Amsterdam helaas niet aan tippen.
Els en Ruud stonden aan de kant te schreeuwen (lees Els). Jan en ik moesten terug lopen voor zoveel enthousiasme.
Het weer was veel beter dan verwacht en gelukkig nam Inge ons warme ondergoed, bij de 20 km, in ontvangst. De man met de hamer heeft mij gemist en uit woede heeft hij Jan twee keer gehamerd. Jan klaagde dat het echt niet meer ging maar dat viel erg mee.
Op de laatste 10 km hebben we maar 3 minuten verloren.
De bananen van Inge, Els en Paola waren heerlijk.
Met sportieve groet,
Theo Woldberg
Ik werd vanmorgen opgehaald door Gilles om de 15 km. lange Nescioloop te gaan doen.
In de kantine van AV '23 kwamen we Inge van Beem en Sjef Hogenes ook al tegen en na een kop koffie gingen we inlopen op die mooie tartanbaan, waarvan sommige Kombijers de laatste tijd wel erg vaak dromen!
Het weer was perfect en het parcours was prachtig. De route ging  door de Watergraafsmeer over de Nesciobrug, tussen het Amsterdam-Rijnkanaal en IJburg door een prachtig landelijk gebied en via dezelfde weg weer terug naar AV '23.
Omdat ik volgende week naar Tsjechië ga om daar mee te doen aan de Europese spoorwegkampioenschappen veldloop voor landenteams, was ik vandaag van plan om mijzelf niet al te veel uit te wonen. Ging dus beheerst van start, maar toen ik na 10 km. nog vrij relaxt onder de 40 minuten liep was de verleiding toch te groot om niet voor een tijd onder het uur te gaan.  Aldus geschiedde en ik haalde de eindstreep zonder problemen in een tijd van 59:33 minuten.
Nu maar hopen dat ik snel herstel van deze wedstrijd en op tijd  fit ben voor die 10 km. veldloop!
Groetjes, Jaap.
De Nescioloop stond vandaag op het programma. Het ging tot 12 km helemaal prima de laatste 3 waren weer wat zwaar. Maar ik heb goed gelopen want ik ben er zeker van dat het een PR is.
Vorig jaar in de warmte liep ik nog 1.31 en nu kwam ik 10 minuten eerder binnen. Zelf geklokte tijd: 1.21.43. Ik ben er zeer tevreden en blij mee. Het regen/hagelbuitje op de brug was niet eens vervelend, bracht wat verkoeling. Naast Gilles en Jaap liep ook Sjef nog mee, verder geen Kombijers gezien. Logisch want er liepen er ook veel in Rotterdam mee. Groetjes Inge van Beem.

Om te beginnen, mijn complimenten om de progressie van verscheidene lallers.
Komt dit door de (verstandige) trainers of de toewijding van de lopers(sters)?
Zondag meegedaan aan de Nescioloop, een leuk parcours, met wisselende weersomstandigheden, zon, bewolkt, en hagel.
Mijn tijd 1.22.55 en daar moet ik het maar weer mee doen!
groetjes Sjef.
N.B.:
Bij Kombij betekent het woord "laller" niet dat je slap kletst, maar dat je een  Lange Afstand Loper bent. (Red.)

de Nescio brug op een zonnige zondagmorgen.
Onze 7.5 km stelde natuurlijk niets voor vergeleken met het marathon geweld.
Toch was het voor Tony en mij als amateurschrijvers een geweldig idee om over de brug te lopen die genoemd is naar een beroemde schrijver. Het pseudoniem Nescio (= ik weet het niet) is een prachtige vondst van de Amsterdamse schrijver van de Titaantjes en nog veel meer bekende boeken die de ouderen onder ons vroeger misschien wel gelezen hebben op school.
We hebben genoten van de zon , maar ook de wind was toch ook wel welkom. De bui hebben we aan de 15 km lopers over gelaten die na ons kwamen. Die afstand vond ik voor mijn gevoelige knieën net te ver.
Er is weer een stempel bij gekomen voor het rondje Mokum, een leuke manier om in mij onbekende delen van Amsterdam te komen en me te verbazen over het vele groen in sommige wijken.
Kortom heerlijk om te lopen.
Babs Taal


Uitslagen:

Nescioloop Amsterdam 15 km
Jaap Koning 59.33
Gilles Visser 1.02.26
Inge van Beem 1.21.43
Sjef Hogenes 1.22.55

7.5 km
Tony Schrama 48.37
Babs Taal 48.38

Marathon Rotterdam 42.2 km
Theo Woldberg 3.34.33
Jan Mulder 3.34.34
André Boom 3.43.09
Tom Jaburg 3.45 (PR)
Ron Wipper 3.46.34
Andy Foe 4.00
Netty Arendse 4.31.46 (PR)

Vorig verslag
| Terug naar verslagen 2008 |
Volgend verslag
Schrijf mee!
redactiewebsite@kombijsport.nl