Marathon Rotterdam

Daar wordt je sterk van….zegt de juf!

21 april’ 02, de datum zat al maanden in het hoofd. En dan eindelijk is het zover, na 1199 kilometer trainen sta ik op de Coolsingel (met gekregen button: waarom heb ik altijd toch van die stomme ideeën!)

Het is mijn tweede marathon en net als bij de vorige marathon beleef ik de start als een emotioneel moment.
Al die trainingen, leuke momenten, gezellige trainingen in groepjes André, Ton en Jenny, lange duurlopen met Evert (broer) maar ook trainingen waarin het moeite kostte om die schoenen aan te doen omdat er dingen in het leven gebeurde die verdrietig waren en lopen in ene helemaal niet zo belangrijk meer was, laat staan de start op de Coolsingel.
En nu ik wel op die Coolsingel sta geniet ik er extra van, want op de dag van de marathon is alles leuk maar ik weet beter, trainen voor een marathon vergt behalve heel veel loopplezier soms ook discipline.

Naast mij staat een Belg die voor de 17e keer de marathon loopt. Ik vraag of hij na 16 x nog last van spanning heeft.
Hij zegt: dit keer wel want mij vrouw komt voor het eerst kijken. Mooi hè, vindt u niet? Ik vind alles prachtig dus ook zijn verhaal.

Later vertelt een man dat hij 50 kilo (echt 50 kilo) is afgevallen en deze marathon een afronding wordt van een periode van ziek zijn, ongezond leven naar een gezond leven. Hij wilde er 4,30 over doen en haalde mij op 18 kilometer in en wenste mij succes. Helaas heb ik zijn nummer niet onthouden want ben heel benieuwd of en hoe hij het heeft gered.

Wanneer het startschot valt ben ik alle spanning kwijt, doe nog een high five met burgemeester Opstelten en geniet met volle teugen van het begin. Ik heb vele marathons in Rotterdam als toeschouwer gekeken maar hier zelf lopen is toch wel heel mooi !! Geweldig al die mensen langs de kant en met al die mensen over de Eramusbrug hollen.

Als ik op ongeveer 11 kilometer Kombij-ers zie, hoor ik ze om Jos roepen, dus ook ik zie Jos en we melden elkaar even hoe leuk het wel niet is en vervolgen ieder ons wegen. Kilometers verstrijken, Mark (broer) reikt volle flessen Isostar aan, meldt mij hoe Evert en andere Kombij-ers lopen en ik geniet met volle teugen hoewel ik ook wel voel dat het erg warm is en blaren krijg en mijn bovenbenen langzaam veranderen in bielzen.

Vrienden van mij zouden als herkenning iets aan Sinterklaas doen (29 km). In de verte hoor ik allerlei Sinterklaas liedjes en zingt men als ik passeer massaal; zie ginds komt Marijke wij zien haar nu gaan. Sinterklaas entertaint Rotterdam en ik vaar er wel bij. Ik moet er erg om lachen en ik weet dat Sinterklaas mij weer gaat toejuichen op 37 kilometer. Dat geeft energie. En al die support van Kombij-ers, vrienden en onbekenden, het water van Jenny, maakt dat ik afgeleid word, geniet van wat er om mij heen gebeurt en gewoon lekker door hobbel zonder teveel bezig te zijn met tijden en afstanden.

Op 37 kilometer hoor ik; òòò kom er eens kijken wat Marijke in haar flesje heeft en pas als die aanmoedigen stoppen merk ik dat ik hele zere benen heb. Op 400 meter denk ik niet meer positief. Pfffffffffffffff nog een rondje baan maar gelukkig is een rondje baan niet zover meer.

Ik loop 28 minuten van mijn PR en ben daar BERE trots op. Als je vraagt hoe kun je in anderhalf jaar tijd 28 minuten van een tijd kunt lopen is het antwoord:
Al die trainingen (dit keer in tegenstelling tot mijn eerste marathon niet alleen) met groepjes André, Ton en Jenny, al die gein bij Kombij en ongemerkt hard trainen, het in de stemming komen met alle andere Rotterdam gangers, de juf (fen) zeg(t) (gen) daar wordt je sterk van…………………
En zie het resultaat!


Marijke Slaman

Enne Jan die bus was TOP!