Shanghai-marathon op zondag 25 november 2007 (Maandag 26 November, 2007)

Een verslag van ons oud-lid Rober Horster over de marathon van Shanghai

Hallo beste mensen,

Ik dacht: "Laat ik een kort verslagje schrijven van de marathon van Shanghai voor mijn oude makkers van Kombij". Ik hoop dat het goed met jullie allen gaat. Ik surf nog wel eens naar de site van Kombij om te kijken wat er allemaal gaande is en wat verslagen te lezen van mij bekende loopjes. Inmiddels woon ik alweer 3 maanden in Shanghai en het bevalt me uitstekend. Het werk is fantastisch, de omgeving is inspirerend, iedereen werkt keihard en de stad bruist van de energie. En dat gaat 24 uur per dag door. De mensen die Shanghai het New York van het oosten noemen, hebben gelijk.

Vandaag heb ik de halve marathon van Shanghai gelopen. Dat was, behalve vanwege het feit dat het 21 kilometer hardlopen betrof, redelijk anspruchsvoll, kan ik jullie vertellen. De Chinezen hanteren namelijk dezelfde methoden om 30,000 man in het gareel te krijgen als 30 man, dus er was weinig dat enige efficientie reflecteerde. Toegegeven: het werkt wel alleen wat langzamer. Dat wordt nog interessant tijdens de Spelen in Beijing volgend jaar.

De start: er zou een clubje collega"s klaar staan om de spullen voor na de race, zoals handdoek en schoon t-shirt, in ontvangst te nemen maar als ik niet tot op het laatste moment mobiel contact had gehouden met een collega, dan was ik nu nog aan het zoeken geweest. Nu moet je nagaan dat het Engels van de gemiddelde Chinees van mijn kantoor laten we zeggen in ontwikkeling is (nog een reden om heel rap Chinees onder de knie te krijgen), dus met twee tegen elkaar in spelende drumbands, twee huizenhoge flatscreens met navenant lawaai en zo"n, op dat moment van de dag (06:30!), 10,000 Chinezen bijeen op een plein ter grootte van een trapveldje, is het vrij lastig communiceren.

Het volgende heikele punt was het toilet en de organisatie, die zichzelf inmiddels aan het voorstellen was op het podium tussen de tv-schermen, had welgeteld 10 wc"s voor het inmiddels tot 15,000-20,000 man aangezwollen loopleger neergezet. Iemand voor mij had besloten dat dit (10 minuten voor de start) een uitgelezen moment was voor een grote boodschap (er was geen wc-papier), dus ik was net op tijd bij de startlijn. De dames in mijn rij verlieten kokhalzend het eco-toiletje want doorspoelen kon het toiletje, dat kraakte in z"n voegen, vanzelfsprekend al lang niet meer.

Het lopen zelf ging OK. Ik startte rustig aangezien het (1) om half 8 "s morgens al 21 graden was (we schrijven 25 november ...!), (2) mijn voorbereiding niet optimaal was geweest met veel interval, weinig duurloop en al helemaal geen loopscholing, en (3) ik so wie so niet vooruit kon omdat de gemiddelde Chinese loper niet de Nederlandse etiquette van het lopen (roep "links" en de loper voor je wijkt uit naar rechts, zodat je links kunt passeren) heeft geleerd. Geen probleem, "s lands wijs "s lands eer, maar het houdt wel op. Ik heb later e.e.a goed kunnen maken en, ik zal het vast vertellen, ik ben gefinished in 1:41:49. Voorwaar geen toptijd maar een slechte tijd zal ik het ook niet noemen. Ik kon blijkbaar nog teren op de voorbereidingen voor eerdere loopjes plus 1 triathlon, die ik nog in Nederland voor mijn vertrek had gedaan. Mijn slechtste halve marathon was Den Haag in 2006: 1:47; mijn beste Amsterdam ook vorig jaar in 1:33 -- dus ik zat vandaag ergens middenin. Naar omstandigheden ben ik tevreden met het resultaat.

Overigens zouden wij met onze loopscholing geen gek figuur slaan in een gemiddeld Chinees park want "s morgens al rond half 7/7 uur beoefenen, meestal oudere, mensen Tai Chi, een serie bewegingen die erop gericht zijn de energiebanen op de juiste wijze door het lichaam te leiden (je moet erin geloven). Sommige van die bewegingen doen mij een beetje denken aan onze loopscholing maar dan in slow-motion. Het is wel indrukwekkend om 20-30 mensen en masse dezelfde bewegingen te zien maken en het is nog mooier wanneer dat synchroon gaat. Het is ook rustgevend om te zien.

Enfin, het parcours is semi-autovrij. "Semi" omdat er geen afscheiding is tussen lopersparcours en weg en aangezien de meeste automobilisten hier wel van opschieten houden, scheert het verkeer 2-3 rijen dik vlak langs je. Maar op zich kun je redelijk doorlopen. Ik had eerlijk gezegd een meer toeristisch parcours verwacht waarin opgenomen de Bund, Huai Hai Lu (een luxe winkelstraat waar ons kantoor aan staat) en de wat kleine meer pittoreske wijkjes zoals de Franse Concessie maar ik kan me voorstellen dat het dan echt dringen zou zijn geworden. Sommige stukken waren wat smal maar over het algemeen was het zeer OK qua ruimte om te lopen. Goed woord voor de organisatie wat dit betreft: de gehele politiemacht van de stad was op de been om het parcours te markeren. De toeschouwers aan de kant van de weg staan er overigens in functie van het feit dat ze erdoor willen en niet omdat ze jou graag zien willen lopen. Er is, met uitzondering van ettelijke ingehuurde inheemse dansgroepen, niet echt sprake van aanmoediging maar dat is trouwens ook niet echt overal in Nederland het geval.

En dan de finish. Plotseling was "ie daar. Ik ben gewend aan borden: nog 1 km, nog 500m, nog 400m etc etc, maar niets daarvan. Op goed moment stond ik onder de finishboog. Eind goed al goed en wat het echt af heeft gemaakt, was de mogelijkheid die mijn bedrijf had geschapen om te douchen in een zeer nabij gelegen hotel. Heerlijk om het zweet (en het stof) even af te spoelen. Ik heb daarna nog even wat collega"s zien finishen en ben toen huiswaarts gekeerd. Al met al een leuke ervaring maar ik denk dat ik de volgende keer toch weer kies voor een halve marathon hier in de regio met wat toeristischer uitzichten: Singapore of Phuket.

Groet en loop ze!
Robert