Baanloop Aalsmeer 8 augustus 2007

Netty loopt in Aalsmeer, met Els als perfecte haas, onwaarschijnlijk mooi persoonlijk record op 5000 meter. Ruud en Jan moedigen vanaf verschillende plekken aan.

Op dinsdagavond wist ze het eigenlijk nog niet zeker. Of ze woensdagavond wel in Aalsmeer van start zou gaan bij de baanloop. Netty voelde zich na haar mooie maar zware Pride-run-race van vrijdagavond (10 km in iets meer dan 51 minuten) nog niet helemaal hersteld.

Maar toen Els en Jan de twijfels van Netty te horen kregen, haalden zij hun lieve clubgenote (op de hun bekende slinkse wijze) over om toch maar wel te gaan lopen in Aalsmeer. Ah Netty, ik ga morgen met mijn moeie benen ook in Aalsmeer lopen, zei Jan, kom jij dan ook, dat vind ik wel zo gezellig. En als jij gaat lopen, dan moedig ik je onderweg steeds aan als ik je tegenkom. Els deed er nog een schepje bovenop: Netty, als jij morgen van start gaat, dan beloof ik dat mijn Rudepuut jou vanaf de zijkant ieder rondje aanmoedigt en, ik weet het goed gemaakt: dan haas ik jou een keer; dan proberen we naar een persoonlijk record voor jou te lopen van ongeveer 24.35. Tja, met al deze steun in het vooruitzicht kon onze enthousiaste en hardlopende penningmeester natuurlijk niet meer blijven zeggen dat ze niet van start zou gaan en dus beloofde ze plechtig naar Aalsmeer te komen.

Zo kwamen vanavond Netty, Els en Jan zoals aan elkaar beloofd naar Aalsmeer voor de maandelijkse baanloop over 5000 meter. Ruud vormde in zijn eentje de enthousiaste aanhang aan de zijkant.

In totaal deden in Aalsmeer 50 atleten mee; door de zomervakantie iets minder dan anders, maar het beperkte aantal lopers gaf wel mooi wat ruimte op de atletiekbaan.

Netty vertelde vooraf dat ze wel al een paar uurtjes de zenuwen had gevoeld, want het zou toch haar eerste serieuze aanval zijn op haar persoonlijke record op de 5 kilometer. Haar beste tijd stond sinds een jaar op ruim 25 minuten. Een halve minuut eraf zou toch wel een harde dobber worden, dacht ze.

Jeetje, door het idee alleen al dat ik zo hard zou moeten lopen voelde ik de adrenaline vanmiddag al door mijn aderen stromen, biechtte Netty tijdens haar warming-up op. Wel apart hoor, zo"n speciale recordrace met een haas met mij eens in de hoofdrol.

Direct na het startschot ging Netty, professioneel gehaasd door de (naar ze mag hopen) aanstaand wereldkampioene V60, lekker voortvarend van start. De geplande rondjes van 1.55 gingen zelfs iets harder dan gedacht, waardoor de doorkomsten op de eerste drie kilometers ruim sneller waren dan volgens het geplande loopschema. Na 3000 meter zat Netty op 14.25 in plaats van 14.45 maar toch bleef het lekker gaan. Netty en Els kregen onderweg ook gezelschap van een paar mannelijke atleten, die zo samen een groepje om ons Kombij-tweetal vormden, waardoor Netty op de moeilijke stukken lekker uit de wind kwam te lopen.

Ruud moedigde vanaf de zijkant de recordloopsters enthousiast aan en ook Jan, die in zijn race Netty en Els twee keer een rondje inhaalde, stak zijn clubgenoten bij het passeren het beloofde hart onder hun riem.

Netty volgde haar tempobeul Els als een trouwe hond en zij gaf ook in de laatste kilometers geen krimp van verval, hoewel ze natuurlijk heel hard moest werken om het hoge tempo van Els bij te benen. In de laatste ronde volgde ze haar haas zelfs ook nog in eindsprint.

De aanmoedigingen kwamen in die slotronde werkelijk van alle kanten en met het gewenste resultaat: de eindtijd van Netty en Els was 24.10. Die tijd was veel sneller dan de geplande streeftijd en Netty was er na het passeren van de streep eerder beduusd dan moe van.

Tjeetje, zei ze direct na de finish, wat geweldig leuk is dit! Dankzij Els heb ik tijdens het lopen nergens aan hoeven denken en nu heb ik mijn PR ook nog eens met meer dan 1 minuut verbeterd! Nooit gedacht dat ik hiertoe in staat zou zijn! Dit smaakt naar meer.

Ruud voegde eraan toe dat Netty de volgende keer voor een tijd van onder de 24 minuten moet weggaan. JE kunt nog sneller, want je bent niet uitgewoond, zei hij eerlijk. Na afloop had Netty inderdaad nog genoeg puf voor een goede cooling-down van 2 kilometer lengte en ook nog voor een verjaardagsbezoekje aan vriendin Gua.

Wedden dat Netty, onze nieuwe Kombij-ster aan het hardloopfirmament, binnenkort al de 24-minutengrens zal gaan slechten? Ze kreeg na afloop in Aalsmeer in elk geval al dik verdiend twee plantjes mee naar huis als motivatie voor de volgende recordaanval.

Overigens was ook Jan best blij met zijn eigen eindtijd van 19.09 op de 5000 meter in Aalsmeer. Gisteravond op de training voelde zijn benen ook nog als sperciebonen en wilden die helemaal niet tijdens de interval. Vanavond liep hij toch al weer een stuk soepeler. Volgende maand, na de Haarlemmermeermarathon, probeert hij in Aalsmeer weer eens onder de 19 minuten te komen.

Els en Ruud zullen er dan in Aalsmeer niet bij kunnen zijn, want precies in die periode doet Els mee aan het wereldkampioenschap in Italië. Daar gaat zij (miscchien) vier medailles pakken, waaronder ten minste twee gouden! Ben je al zenuwachtig, Els?


En hieronder het persoonlijk relaas van Netty:

Baanloop 5km in Aalsmeer met als haas Els.
Ik heb me dinsdagavond over laten halen (ging makkelijk, dat wel) om mee te doen met de baanloop in Aalsmeer. Dan loop ik met je mee, aldus Els, en dan gaan we voor een PR.
O,
Omdat we bij Kombij ook zo"n loop organiseren (elke 4e woensdagavond van de maand) begin ik zowaar ook een aantal niet Kombij lopers te (her)kennen.
Het was heerlijk weer, niet te warm, beetje wind.
Ondanks de vakantie waren er toch weer rond de 50 lopers aanwezig.
Els had uitgedokterd hoeveel we per ronde zouden moeten lopen om uiteindelijk onder de 25 minuten uit te komen. In de eerste ronde doken we daar meteen flink onder. Het wisselgeld, altijd handig voor moeilijke tijden.
De ronden daarna gingen ook prima. Voor me liep een man (hij had een rode sportbroek aan) in het beoogde tempo en naast me Els, volgens de haas hielden beiden me zo uit de wind. Els liep heerlijk naast me te praten over ditjes en datjes, ondertussen kreeg ik aanwijzingen: aan de binnenkant lopen, gebruik je armen, rechtop, maar ook opbeurende woorden als: gaat goed, ver binnen de tijd en dat ik niet moest terug praten.
Ondertussen was Jan al twee keer voorbij gesneld en stond Ruud op een strategisch punt ook de tijd in de gaten te houden.
Met de rode sportbroek ging het niet meer zo soepel en het sein kwam dat het harder moest. Al snel hadden we een nieuwe windvanger tot ongeveer 400 meter voor de finish. Het laatste rondje zo hard als nog mogelijk was gelopen. Mijn (onze) tijd was 24.10, inderdaad een PR.
Ruud en Jan bedankt voor de aanmoedigingen en Els bedankt voor het haaswerk, zonder zou het niet zo mooi gelukt zijn!
Volgens startnummer geen plantje gewonnen maar uiteindelijk toch met TWEE plantjes naar huis gegaan.
Groetjes Netty