Polderloop de Kwakel op donderdag 2 augustus en Pride-run Amsterdam op vrijdag 3 augustus 2007

Enorme drukte in De Kwakel
Iets minder deelnemers in Amsterdam Zeeburg.

Ook in de Kwakel kan men merken dat er sprake is van een "loophype".
Zo"n 600 deelnemers (180 meer dan de voorgaande editie) stonden op de diverse afstanden bij de 19e editie van de Polderloop aan de start.
Kombij was ditmaal magertjes vertegenwoordigd met letterlijk een handjevol deelnemers, uiteraard de vaste (wedstrijd)lopers
André Boom, Jan Mulder, Ruud Nieuwenhuis en Els Raap, maar ook Ineke Brouwer met haar zoon Justin. De Kombijers werden aangemoedigd door Netty Arendse, bovendien stond voor Ineke nog haar eigen supporter (haar man Henk) aan de kant.
Dit keer geen warme temperaturen en hoewel het in de polder hard waaide stond de wind behoorlijk gunstig.
Iedereen (behalve Ruud, die last had van de chocoladevla die hij bij zijn schoonzuster had gegeten) was tevreden met het verloop van de wedstrijd.


Verslag van Ineke:
NET NIET
Vanavond de Polderloop in De Kwakel gelopen.
Er was veel belangstelling voor de 10km.
Voor het eerst startte ik, samen mijn zoon, helemaal achteraan.
(Dan kan niemand je inhalen!).
Vooral in de woonwijken stond veel publiek om de lopers aan te moedigen.
De temperatuur was uitstekend. Ik heb heerlijk gelopen en eindigde in 58.04.
Mijn PR staat op 58. Ik heb dit dus net niet kunnen verbeteren.
Ik ben toch erg tevreden over het resultaat temeer ik al een aantal dagen met een knieblessure worstel en grote twijfels had of ik wel moest gaan lopen.
Met een plantje en een paar hardloopsokken gingen we tevreden huiswaarts.
(Netty bedankt voor het aanmoedigen!!)
Groetjes Ineke Brouwer.

Verslag van André:
En weer heeft de Kwakel gezorgd voor een goede tijd! Het weer heeft daaraan natuurlijk meegewerkt, want in tegenstelling tot voorafgaande jaren was het niet drukkend. Wat echter vooral geholpen heeft is dat ik voortdurend de adem van een in topvorm verkerende Els in mijn rug voelde. Ik kon het in de laatste paar kilometers niet nalaten om af en toe om te kijken en ik zag Els tot mijn ’schrik’ steeds dichterbij komen. Het was een wedstrijd, dus sorry Els, ik heb je geprobeerd voor te blijven (twee jaar geleden ging Els, in een nog mooiere tijd, me vlak voor de finish voorbij). Als opgejaagd wild kwam ik compleet buiten adem over de finish, ook Els had zo te zien alles gegeven. Jan stond al bij de meet om ons in die laatste meters aan te moedigen. Een paar seconden boven mijn PR (de te korte Olympisch Stadionloop niet meegeteld), maar desondanks ben ik heel tevreden, slechts vijf dagen na de halve in Lauwersoog. De ‘molensteen’ van de marathons begint eindelijk weer van mijn nek los te raken en de snelheid komt langzamerhand weer terug (ongeveer 41:52 bruto als ik me niet vergist heb).
P.S., ik heb nog op de prijsuitreiking gewacht, maar toe die om tien voor half 10 nog niet begonnen was ben ik maar huiswaarts gegaan. Naar de auto lopend hoorde ik de speaker zeggen dat Els een podiumplaats had, ik kon niet horen welke.

Alweer voor de zevende keer organiseerde DGLA de Pride-run. De eerste edities werden op zaterdag gehouden. Omdat deze wedstrijden gelijktijdig met de Gay-parade waren, stonden er telkens weinig deelnemers aan de start. Tot de organisatie besloot om de wedstrijd voortaan op vrijdagavond te laten starten.
Het blijft een kleinschalig gebeuren, maar de sfeer is fantastisch.
Ca 35 deelnemers stonden om 19.30 uur klaar voor de 21.1 km. Zij moesten vier ronden lopen. Het weer leek goed. Een lekker zonnetje, een frisse bries, dus niet al de warm.
10 minuten later vertrokken de lopers voor de 5 resp. 10km. Op deze afstanden waren beduidend meer lopers.
Bij de 10 km liepen drie Kombijers mee: Jaap Koning, Jan (hij kan het niet laten) Mulder en Netty Arendse.
Jaap finishte in een tijd dik binnen de 40 minuten. Volgens zijn zeggen (en aan zijn gezicht te zien) was het behoorlijk zwaar.
Jan wilde het rustig aandoen, maar kwam toch nog in een acceptabele tijd binnen.
Netty die halverweg nog onder de 25 min. zat, ging fantastisch door en eindigde in een mooie 51.06, wat niet ver van haar PR af is.
Na afloop tevreden gezichten.


"Hierbij mijn verslagje van vanavond.
Na gisteren te hebben gekeken hoe anderen zich het vuur uit de sloffen liepen, was ik vanavond zelf aan de beurt.
Ik was zelfs echt zenuwachtig voor deze wedstrijd. Voor het zover was gebeurde er eerst nog iets grappigs.
In de kantine stapte een man op me af met de mededeling: Jij bent Netty en op de lagere school heb ik bij je in de klas gezeten. (35 jaar geleden!)
Bij mij ging geen lichtje branden, ook niet nadat ik er 10 km over na had kunnen denken. Volgens mijn zus klopt het.
Ik wilde vandaag mijn best doen en een voorwaarde is: goed inlopen. Weer terug bij de kantine stonden daar ineens Jaap en Jan in hardlooptenue. Met hen ook nog een rondje ingelopen. Ook Els en Ruud waren inmiddels gearriveerd. Hardstikke leuk.
De loop zelf ging erg lekker. Twee ronden van 5 langs meren, kanalen en een park. De eerste kilometers gingen voor mijn doen erg snel. Bij de doorkomst op 5 km hoorde ik Els enthousiast roepen: Tjee wat goed. Dat gaf weer energie voor de volgende ronde. Hoewel de tweede ronde minder snel ging dan de eerste en de 5e en 10e kilometer geen 1000 meter waren, ben ik zeer tevreden met mijn tijd: 51.06
Groetjes Netty"