Halve marathon van Egmond en Bokkenloop in Zwanenburg zondag 14 januari 2007

Een podium vol Kombij-dames in Zwanenburg.
Een (veel te grote) beker voor Jan Mulder.
Strand van Egmond wel erg smal.

Bij de Bokkenloop waren wederom veel Kombijers aanwezig.
Het was uitgelezen loopweer, misschien te veel wind, maar het zonnetje maakte alles goed. Op de 5,7 km waren de eerste drie plaatsen voor de dames van Kombij. De 5.7 km was overigens in werkelijkheid 6,5 km.
Lia Kooter werd in Zwanenburg op de 10,8 km derde dame, terwijl Jan Mulder overall eerste werd en na lang wachten een heel grote beker mee naar huis mocht nemen.

Hieronder de ingezonden stukjes van onze atleten:

"Vandaag omdat Egmond vol zat de Bokkenloop gelopen. Leuk om na een aantal grote evenementen als Dam tot Dam, Amsterdam 10km en Zevenheuvelenloop aan zo"n klein evenement mee te doen.
Iedereen staat nog gezellig te keuvelen, niemand bij de startstreep totdat er omgeroepen wordt nog 2 minuten tot de start. Rustig naar de start, alles heel ontspannen, geen wegen die afgezet zijn, geen kilometers aangegeven, geen drinken onderweg maar toch leuk en gezellig. Door de harde wind was het langs de IJweg en de Schipholweg toch wel lastig lopen, met veel lopers kun je je dan nog wel redelijk verstoppen maar doordat het veld helemaal uit elkaar gevallen was was je voor het grootste gedeelte op jezelf aangewezen.
Toch lekker gelopen, het laatste stuk heerlijk wind mee langs de dijk, dan nog een rondje op de baan en gefinisht in 49.08 volgens mijn eigen waarneming, dik tevreden mee.
Als ik volgend jaar Egmond niet loop zal ik zeker hier weer aan de start verschijnen.
Martin van Beem"

“Dag lieve mevrouw van de websiteredactie,
Allereerst gelukwensen met uw mooie tijd op de halve marathon in Egmond; geweldig dat u toch maar weer de derde plaats bij de V55 hebt bemachtigd! Dat strand was volgens mijn bronnen heel erg zwaar, maar u lijkt er overheen te zijn gevlogen. Petje af!
Ikzelf heb vandaag voor het eerst sinds tijden weer eens aan een wat kortere loopwedstrijd dan marathons meegedaan, namelijk aan de altijd gezellige Bokkeloop over 10,7 km in Zwanenburg. Gisteren, op zaterdagochtend, fungeerde ik nog als ingehuurde haas tijdens de Amsterdamse Road tot Rotterdam-trainingsloop bij AAC. Jaap Koning liep toen ook mee met de groep atleten die ik in een lekker pacetempo van 5 minuten per kilometer 25 kilometer lang mocht meenemen langs de oevers van de Sloterplas. Vandaag voelden mijn benen door die lange duurloop eigenlijk nog wat stijfjes aan, maar thuisblijven wilde ik niet, want ik had Gilles en Regien beloofd aan de Bokkeloop in Zwanenburg mee te doen.
Tijdens de koffie bij Gilles en Roelie in Halfweg memoreerde Gilles nog eens dat clubgenoot Gerard van Smeerdijk vorig jaar de Bokkeloop had gewonnen, dus dat er vandaag voor ons ook kansen waren op een plek op het podium. Nou, bij het inlopen even later schatte ik die kansen niet zo hoog meer in, want mijn benen voelden als sperciebonen en ik zag ook een paar van lange slanke andere deelnemers, die er erg snel uitzagen. Maar goed, ik wilde best voor een podiumplaats hollen.
Na het startschot (een bel!) besloot ik eerst even de kat uit de boom te kijken en bleef eerst een beetje achter de drie voorsten (onder wie Gerard) hangen, die ongeveer van mijn loopniveau waren. Na 400 meter nam ik de kop over. De wind woei de eerste 1200 meter nog in onze rug, maar na 1200 meter zouden we de IJweg richting Schipholweg opdraaien, waar de wind flink schuin tegen zou staan. 400 meter voor de IJweg dacht ik: als ik straks tegen de wind in dit kopgroepje ga voorttrekken, dan sleur ik iedereen gratis mee en heb ik als enige echt nadeel van de wind.
Normaal gesproken ben ik geen strateeg tijdens een hardloopwedstrijd, maar nu plaatste ik echt eens een – naar later bleek: succesvolle – tactische demarrage, waardoor het een ieder-voor-zich-wedstrijd werd. De kopgroep viel namelijk helemaal uit elkaar en iedereen moest nu op eigen kracht door de harde wind verder. Dat ging mij deze keer het beste af. Mijn eerdere sperciebenen deden het ineens boven verwachting. Om een lang verhaal kort te maken: ik nam ongeveer 150 meter voorsprong, behield die de rest van de race, en ik won voor het eerst in tijden weer eens een wedstrijdje. Nummer twee kwam ruim een halve minuut achter me over de streep en nummer drie daar ook weer een minuut achteraan. Gerard en Gilles werden 5e respectievelijk 7e. Het mooiste van alles was de beker die ik na een uur of twee wachten kreeg: HUGE! GIGANTISCH! Onze eigen Kombij-loopbokalen zijn maar dwergjes bij de Bokkeloopbeker, haha. Ik dacht bij de prijsuitreiking: is dit een wisseltrofee? Maar nee, ik mag hem houden! Nou, lieve mevrouw van de websiteredactie, ik kunt zich voorstellen dat Janneman vandaag heel blij en tevreden was met zijn prestatie. Maar belangrijker nog was dat er in Zwanenburg hééél veel Kombijers waren, dat álle clubgenoten geweldig hun best hebben gedaan en dat het dus eigenlijk weer een gezellig Kombij-feestje was. Alleen vind ik het jammer dat onze nieuwe atlete Agnes Weel tijdens de Bokkeloop geblesseerd raakte en niet verder kon. Ik wens haar heel veel beterschap. We hebben trouwens nog plaats in ons trainsterscorps ;-)
Hartelijke groet en tot dinsdagavond bij de training,
Jan Mulder”


In Egmond, waar het elk jaar drukker wordt, was er dit maal, vanwege het hoge water ondanks dat de start een uur was uitgesteld, wel erg weinig strand. Het stuk richting Castricum was dan ook zwaar en er werd menig stomp uitgedeeld/ontvangen.

"Vandaag een dagje naar Egmond, niet om te lopen, maar om in een kledinginname-uitgiftetent te staan.
Vroeg uit de veren om me op tijd bij het restaurant van de sporthal te melden. Daar aangekomen wist niemand iets van de kledinginname af. Ja, wel van de T-shirts. In de gang nog meer dolende zielen.
Uiteindelijk komt natuurlijk alles goed en konden we samen met het leger en de scouting de tenten bevolken.
Na de ervaring van vorig jaar toen lopers tot 20 minuten op hun sporttas moesten wachten, had Le Champion dit jaar voor voldoende vrijwilligers en tenten gezorgd.
Door het uitstel van de start van de halve was er voldoende tijd om eerst de tassen van de kwart af te handelen voordat de toeloop van de halve begon.
Ondertussen is het prettig dat je een beetje weet met wie je de hele dag aan het werk bent. Conclusie: leuke mensen waarmee te erg lachen viel. Na een rustig begin waarin de tassen druppelsgewijs binnenkwamen, leek het alsof er ook een startschot voor het inleveren van de tassen had geklonken. Verschrikkelijk druk werd het ineens. Het ophalen van de tassen ging veel gespreider.
Ik heb me staan verbazen wat er allemaal achter de schermen moet gebeuren om zo"n evenement mogelijk te maken. Het viel me vandaag meer op dan bij andere grote lopen. Al die bussen, de landmacht, de scouting, al die mensen. En dat allemaal over die landweggetjes naar Egmond toe en weer terug.
groetjes Netty"

"Ooit afgezworen om ooit nog Egmond te lopen, maar tóch gedaan. VZA Ambulancedienst deed voor het eerst mee met een team aan een businessloop. Veelal ervaren lopers die zich ervoor hadden aangemeld. Ik moest als enige het vrouwelijke geslacht vertegenwoordigen en dat ging gelukkig goed. Van mijn business team kwam ik als 2e binnen, dus die Amsterdamse macho-mannen van mijn team baalden...
Het strand was inderdaad smal, maar wel hard zand. De wind waaide hard, maar schuin en niet de hele tijd pal in het gezicht. En de wind waaide ons ook weer hard terug. Kortom, ik voelde me prima en heb genoten van het lopen. Eindtijd circa 1.40.30 (zelf geklokt).
Het VZA-businessteam gaat zich nu beraden op verdere activiteiten in 2007, dus dat is leuk.
Groetjes, Hanneke"

"Ik baal wel een beetje. Vol goede moed gestart, zag het echt wel
zitten. Op het strand lopen viel me niet tegen. Na negen kilometer kreeg ik weer last van blaarvorming op mijn linkervoet. Dit leidde ertoe dat ik bij 17 kilometer niet meer normaal kon lopen. Mijn rechterknie ging heel erg pijn doen. Ik ben toen deels gaan wandelen en deels verder gaan joggen. Ik wilde toch de finish halen. Ik kwam uiteindelijk in 2 uur en 35 minuten de finish over. Ik heb het gehaald maar ben niet echt blij.
Ik ga in ieder geval proberen op korte termijn uit te vinden hoe ik van die blaarvorming af kan komen en dan maar op naar de halve marathon in Schoorl.Groetjes Ineke"

"Wat een prachtige editie van de halve marathon van Emond. Ik denk dat dit voor mij minstens de twintigste keer was dat ik mocht meedoen.
Ik heb genoten en nog niet eerder meegemaakt dat de start een uur werduitgesteld. Het strand was toch nog redelijk begaanbaar alhoewel op sommige plekken wel erg smal terwijl een brutale golf uitwijken naar deduinrand soms noodzakelijk maakte. Ik heb lekker gelopen;lang 5 min per km vast weten tehouden en geëindigd in 1.47.22. De trainingen bij LAL werpen duidelijk hun vruchten af.(en dat na een maand al Red.) Ik was niet zo kapot als vorig jaar en verheug me om lekker dinsdag en/of donderdag te blijven trainen. Ik ga voor Egmond 2008 meer duurloopjes doen en zal zeker advies vragen.
Ik hoop donderdag a.s te kunnen trainen. Nu teveel Spierpijn.
groet Michiel"

"Beetje laat, maar hier toch een kort verslag van een lange (leuke) dag. Al vroeg (09.30)verzameld om bijtijds in Egmond aan te komen. Bij de parkeerplaats in Alkmaar hoorden we dat de start een uur (13.30)later was. Gelukkig hadden we met ons clubje Marjolijn, Hortense, José, Andre, Andy, Alaaddin en ik (nu ik dit zo opschrijf snap ik nog niet dat het allemaal in één auto paste, maar toch is het zo.) afgesproken bij een collega. Daar werden we hartelijk ontvangen met koffie en koekjes. Terwijl ongeveer 12493 mensen zich ergens anders warm probeerden te houden zaten wij gezellig te kletsen en konden ons rustig voorbereiden. Rond een uur of twaalf kwamen er nog een aantal lopers van de Schipholgroup bij. uiteindelijk konden we naar de start. Andy moest zich nog haasten, want zijn groep, de wedstrijdlopers vertrok al vroeg. Wij liepen met z"n allen aan de verkeerde kant van de startvakken en daar bleken geen ingangen te zijn. Dan maar klauteren, wat wat scheuren en krassen opleverde, maar we stonden in ieder geval op tijd in ons vak. Het lopen ging lekker. Het strand was smal, maar door het water ook lekker hard, waardoor het goed beloopbaar was. af en toe een golf van rechts. (1 x te laat, dus nat voetje) Voordeel van het hoge water was dat de strandafgang bij Castricum veel sneller beslecht was. Je had veel minder mul zand dan andere jaren. In de duinen wind gunstig in de rug. Onderweg Sjef Hogenes nog even gesproken. Even doorbijten bij de bloedweg en dan door voor het laatste stuk. Altijd een gemeen stukje. wind tegen, terwijl je toch stiekem omhoog loopt, maar die finishvlag in de verte maakt een hoop goed. Na afloop een poncho voor de wind, medaille en een mooi fotoboek van 35 jaar Egmond. Na afloop een verzameling van tevreden lopers. Andy had een kleumende Els en Ruud tegen het lijf gelopen en meegenomen. Dus dat was een gezellige toestand na afloop. We konden ons allemaal douchen. Onze gastheer en vrouw, hadden zelfs nog een grote pan soep met stokbrood voor ons klaar staan. Daarna op weg naar huis. Dit is altijd makkelijker gezegd, dan gedaan vanuit Egmond, maar uiteindelijk waren we rond zeven uur, moe maar voldaan weer thuis.
groeten Henk"


"Egmond en terug bij af ?
Eerst even mijn waardering uitspreken over het afscheidsfeest van Agnes, een fijne avond wat bij mij een goed gevoel achterliet, goed georganiseerd, de kantine was fantastisch versierd, de versnaperingen goed geregeld, het lied door onze clubcomponist knap gemaakt, en uiteraard de lovende woorden voor onze clubicoon Agnes.
Een voorrecht om van deze club lid te zijn!
Zondag bij het in de bus stappen in Alkmaar, hoorden wij dat de start een uur was uitgesteld, vanwege hoogwater en de wind, meteen komen dan de herinneringen naar boven van de Skeelers en de Dam tot Damloop!
Al keuvelend in de kantine van Egmondia, is daar toch het moment aangekomen om van start te gaan, wat staat ons te wachten, hoe is het strand, hoe erg is de wind, dat spookt allemaal door je hoofd, maar Egmond moet altijd iets speciaals hebben in relatie met de elementen of zijn hardlopers machochisten?
Het strand was uniek, smal, maar best te doen, grappig was dat ik op een moment tussen de fundering van een strandtent liep, Alaaddin passeerde mij nog op het strand, maar die was in trance, later in de duinen werd ik nog door Henk ingehaald, met de wind mee in de rug waren dit de lichtste kilometers, want dan komt die
verschrikkelijke Bloedweg nog, dit weet je, maar die laatste 1,5 kilometers liep je weer met tegenwind, dat was een tegenvaller.
Afijn we hebben het weer gedaan, gefinisht in 1.58.09, moe maar voldaan kijk ik toch weer terug op een ouderwetse Egmond.
In 1983 toen ik voor het eerst in Egmond liep, was het ook hoogwater, maar liepen wij door de duinen terug, op een pad wat normaal in deze tijd van het jaar gesloten is vanwege het broedseizoen van de vogels, maar toen deed ik er nog 1 uur 55 over, vandaar de aanhef, terug bij af.
Sjef Hogenes."

"Vandaag voor het eerst onze eerste keer Egmond. Gelukkig keken we nog even voor het weggaan op internet en toen bleek dat het een uur later begon. Nu konden we gewoon wat later vertrekken en niet een uur extra wachten in de kou. Bij de start ging het erg langzaam, een beetje wegkomen was er niet bij. De eerste 3 km in 17 minuten. Vlak voor het strand zagen we Anja lopen. Verder geen Kombijers gezien. Daarna het strand en dat viel erg mee. Veel minder mul zand dan gedacht. Ik ging lekker en na een kilometer of 4 raakte ik Marielle kwijt. Op strand was het een prachtig gezicht en kwam ik over zonder natte voeten. Een kleine klim omhoog en toen in de duinen met de wind in de rug: ook prima! Toen alleen dat vieze klimmetje op het eind. We waren er voor gewaarschuwd maar toch erg gemeen. Uiteindelijk gefinisht in 1.52.10. Geen p.r. maar dat was ook niet te verwachten. Een tijd staan wachten op Marielle. Duurde langer dan verwacht (2.01.43) maar die had te kampen met een hongeraanval. Had om 10.00 uur gegeten en was even vergeten te eten daarna. Zij dus redelijk uitgewoond over de finish en niet helemaal tevreden maar uiteindelijk was het een prachtige dag. Snel een plaatsgevonden in een bus en rap weer naar huis.
Paul en Marielle