Floracross Boskoop op zaterdag 4 november 2006, Herfsttrimloop Kombij , New York City marathon en marathon van Athene op zondag 5 november 2006

Gemoedelijke sfeer bij de Kombij Herfsttrimloop
Belevenissen van drie Chiquita-dames in New York
Gerard van Smeerdijk heeft in Athene gelopen

Veel bekende, maar ook nieuwe gezichten waren aanwezig bij onze jaarlijkse herfsttrimloop. Zij namen lekker loopweer mee.
Traditioneel waren er ook diverse families. Echtparen, stelletjes, ouders met kinderen, kinderen die hun vader of moeder meenamen en opa’s vergezeld van hun kleinkinderen.
Het was een prachtig gezicht om de 19 jeugdige lopers en loopsters om 10.15 uur te zien wegstuiven voor hun 2-1/2 ronden op de atletiekbaan. Drie moeders, Annelein, Maud en Daniëlle, die alledrie deel uitmaken van onze pas opgerichte “woensdagochtendgroep” vergezelden hun kroost. Alle kinderen deden erg hun best en liepen zo hard mogelijk, zij ontvingen als beloning een prachtige medaille. Hoewel bij een trimloop meer het plezier dan de prestatie voorop staat, worden de eerstaankomenden toch apart genoemd. De 9-jarige Morris Kouwenberg kwam als eerste over de streep, direct gevolgd door Leonard Hammond.
Het eerste meisje de 7-jarige Tara Jovanovic kwam als derde over de finish. Dat zij het looptalent niet van een vreemde heeft bewees haar moeder Hanneke die als snelste vrouw op de 10 km binnenkwam.

Om 10.30 uur was het de beurt aan de lopers voor de 5 (1 ronde) en 10 km (2 ronden).
Omdat er dit jaar géén 3 km was, waren enkele deelnemers aan het twijfelen.
Echter iedereen heeft de finish gehaald, zij het dat sommige 10 km-lopers het na één rondje voor gezien hielden.
Maikel-Tjeerd Luiking liet een snelle tijd op de 5 km noteren. Bij de dames was Mariëlle Ruiters de snelste.
Op de 10 km had Wannes den Toonder een prachtige eindtijd. Op deze afstand was Hanneke van de Velde het rapst.
Uiteraard kon deze trimloop zo goed verlopen door de hulp van alle vrijwilligers.

Zaterdagmiddag hebben Ruud en Els in Boskoop een zware (blubber)cross gelopen.
Ruud moest 4 ronden van 1500m. en werd vierde bij de M60. Els mocht een rondje minder lopen en eindigde als eerste bij de V35.

Op het moment dat uw verslaggeefster dit schrijft staan 5 Kombijers te trappelen van ongeduld om te starten in de New York Marathon. Hoe een en ander is verlopen wordt z.s.m. bekend gemaakt.

Inmiddels is er telefonisch contact geweest met de States.
Jan liep zijn derde "Apple"marathon en vertelde dat hij nog nooit zo"n fijne en leuke marathon had gelopen. Theo die constant met Jan heeft opgelopen en ook nog pontificaal in beeld kwam op Eurosport, was eveneens opgetogen. Samen wilden zij in 3.33.33 over de finish komen. Helaas dan hadden zij nog 5 sec. moeten dralen alvorens de finishlijn te passeren, want de organisatie besloot na afloop dat iedere deelnemer 5 seconden tijdcompensatie kreeg vanwege de omissie dat de tijdregistratiematten voor de officiële startlijn waren gelegd. De zelfgeklokte tijden van Jan en Theo gaven wel keurig 3.33.33 aan.
Voor Jacqueline en Paola vormde de NY-marathon een debuut. Tot 20 km zijn de gezusters bij elkaar gebleven, maar verloren elkaar toen uit het oog. Erg moe, maar heel voldaan bereikten zij de eindstreep.
Ook Paul Bakker is in New York op het parcours gesignaleerd. Hij bereikte ruim binnen de vier uur de finish in het Central Parc. Ook voor hem was het de derde maal dat hij in New York startte.
Onderweg stonden de "chiquita-dames" Netty, Gua en Agnes.
Zij waren speciaal voor deze gelegenheid overgevlogen om de Kombijers aan te moedigen en te voorzien van goudgele bananen.

Hier volgt hun verslag:
"Een marathon lopen is fantastisch, maar zoals we afgelopen zondag in
New York hebben meegemaakt is het misschien nog wel leuker om supporter te zijn. Bovendien hadden wij de "bananentaak" op ons genomen, want tijdens de race in New York kunnen de lopers water, gel, sinaasappel en niet te vergeten pijnstillers krijgen, maar in de -voor sommige lopers onder ons- broodnodige bananen wordt niet voorzien! Vanaf dag één in New York werden de woorden "niet vergeten bananen voor Jan te kopen" geroepen. De plaats en het tijdstip voor het geven van de bananen was met Jan goed afgestemd en wij stonden daar dan ook op marathon-dag in vol ornaat, dat wil zeggen: drie opengevouwen en hoog opgestoken paraplus met ballonnen en oranje linten -op een ervan stond in oranje JAN - en alle drie met goed herkenbare knaloranje jasjes van de marathon Amsterdam. En zenuwachtig dat we waren, want Jan en Theo zouden immers zo komen. En ja hoor, daar kwamen ze aan: we zagen Jan al vertwijfeld kijken: m"n bananen, waar staan ze nou! We konden hem bijna aanraken!!!! Maar zagen ze ons??? Neen dus, alom verbijstering, hoe is het mogelijk en wat nu! Netty sprong onmiddellijk van de kist af, wilde er direct achteraan en begon tegelijkertijd te schreeuwen. Gelukkig hoorde Theo dat en met een sprintje kwamen ze terug naar de plek waar wij stonden: ze zagen er ongelofelijk fris uit en vertelden dat ze zeer ontspannen liepen, maar ondertussen waren wij een zenuwinzinking nabij.
Maar goed, missie volbracht en op naar Central Park, want het aanmoedigen was nog niet voorbij. We stonden op een heel goed punt,
ongeveer anderhalve mijl voor de finish en hebben iedereen die langs
kwam toegejuicht en aangemoedigd. Onze helden incluis, die ons deze
keer wel zagen. Het leuke van de marathon in New York is dat je veel lopers persoonlijk kunt aanmoedigen omdat ze hun naam op hun shirt hebben. Dus wij natuurlijk "come on Bob", keep running Andy, you can do it Karin, you"re looking great Paul. Paul??? Wij keken elkaar aan en wederom verbijstering: was dat niet "onze" Paul [Bakker]. We vielen helemaal stil van verbazing en geloofden onze ogen niet. (Bij de uitslagen stond geen Paul Bakker; zullen we ons dan toch vergist hebben en heeft hij een look-a-like?) Enfin, ook die schok weer te boven zagen we gelukkig Jacqueline nog voorbij rennen, maar hoe kan dat nou.........zonder Paola. Zie je de een zie je de ander, dus wij
denken: "zou Paola niet gestart zijn?" Maar dat was dus niet zo, want ze liepen vlak achter elkaar, zo bleek bij het checken van de uitslagen. Jammer dat we haar niet gezien hebben: volgend jaar in de herkansing?? Want de Marathon van New York blijft een belevenis.
Agnes (van de zaterdagochtend groep), Netty en Gua"

Jan Mulder heeft inmiddels beloofd nog een verslag van de marathon voor het eerstvolgende clubblad te schrijven.

Een beetje laat bij de redactie binnen, maar hier het verslagje van Gerard van Smeerdijk:
Dat was ‘m dan de klassieker der marathons. Vertrokken vanuit het plaatsje Marathon naar de hoofdstad Athene over de bergen , tot 32km klimmen om daarna te dalen en te finishen in het oude half-open olympische stadion van 1896 en 2004 .Geweldig als je bedenkt wat een heroiek hiermee gepaart gaat. We startten met een temperatuur van 3 graden en dat liep gelukkig op tot 13 graden met wel veel wind. Maar al met al (en een sanitaire stop) kwam ik toch nog binnen met een tijd van 3.35.01 en peen in de kuuten.Je werd onderweg volgepropt met water en sportdrank en gel’s om de 2.5 km!!! Ik heb onderweg wel aan iedereen gedacht die ergens op deze aardkloot aan het lopen waren,dus vanaf deze plek wens ik iedereen maar weer succes!!