Marathon Berlijn, Dertig van Almere en Posbankloop te Velp

Vandaag liepen vier Kombijleden de marathon in Berlijn. Een paar anderen deden mee aan de Dertig van Almere en Els Raap en Sjef Hogenes liepen in Velp de Posbankloop.

Tom Jaburg, die met Andy Foe, Gua van Schoorl en Netty Arendse in Berlijn de klassieke afstand van 42 km en 195 meter aflegde, melde per sms: "Het was heet en zwaar. Waar we hebben het gered. Geen wereldtijd helaas. 4 uur, 3 minuten en 32 seconden. Klein biertje dan maar. Groetjes aan iedereen."

Netty meldde per e-mail:
"Hallo kombijers,
We zitten hier gedrien naast elkaar in een internetcafe onze ervaringennaar vrienden en bekende te mailen.
Hoewel het gisteren ongeveer 26 graden was, heb ik er niet zo veel last van gehad. De start was erg vroeg (9 uur) en op het parcours was veel schaduw, daarnaast veel drinkposten aanwezig en de brandweer stond op diverse plekken met een douche langs het parcours.
Heel veel bandjes en flink wat mensen zorgden voor een mooie marathonambiance.
Het parcours liep langs veel bekende plekken en gebouwen. Erg leuk om te zien waar we al geweest waren.
Tot 29 kilometer liep alles gesmeerd, daarna ging het niet meer zo soepel en vanaf 36-37 kilometer was het afzien.
Het wandelen weten te beperken tot de drinkposten en op een sukkeldrafje maar weer verder. Op een gegeven moment toch de Brandenburger Tor in zicht gekregen, eenmaal daaronderdoor gekomen, bleek de finish nog ongeveer 200 meter verder te liggen, een tegelvaller.
Over de finish dat gelukzalige gevoel dat het toch maar weer gelukt was, de marathon uitgelopen.
Met de kledingtas onder de arm ben ik tegen een boom gaan zitten en heb daar ongeveer een kwartier gebivakkeerd om weer een beetje bij te komen. voor mij een lange rij wachtenden voor het gratis bier.
"s Avonds nog gezellig met de andere Berlijngangers gegeten.
Groetjes ook van Gua en Jose.
We hopen morgen op tijd te zijn voor de thee bij Kombij om de medaille te showen.
Tot morgen
Netty aus Berlin"

Andy heeft ook een verslag van de marathon geschreven. Dit tref je op een aparte pagina onder de rubriek "wedstrijdverslagen".


Aan de Dertig van Almere deden Jan Visser, vriendin Marianne Uni, Theo Woldberg en Jan Mulder mee. Het was er best warm. Marianne liep op de 10 km een persoonlijke supertijd (onder de 49 minuten), drie minuten sneller dan tijdens de 10 kilometer drie weken geleden in Hoofddorp. Jan Visser deed voor zijn vriendin niet onder. Hij liep de 30 kilometer als (voor)laatste voorbereiding voor de marathon van Amsterdam medio oktober. Jan liep vandaag een puike race. Na 15km passeerde hij in 1.13 en na 30 kilometer stond er prachtig een 1.26 op de klok. Na afloop vertelde Jan dat hij het na 24 kilometer best moeilijk had gehad. De redactie gelooft daar echter niks van want Jan zag er nog heel fris uit toen hij over de finish kwam. De redactie voorspelt dat Jan de marathon van Amsterdam over dre weken dik onder de 3.45 gaat lopen...

Ook Theo Woldberg en Jan Mulder liepen in Almere dus de 30 kilometer. Zij bereiden zich alle twee voor op de New York Marathon , die zij op 5 november zullen gaan lopen met Paola en Jacqueline Edixhoven.
Jan meldde de redactie vanmiddag het volgende: "Vandaag in Almere weer de traditionele 30km gelopen. In de jaren 2000 tot 2004 liep ik daar nog wel eens onder de 2 uur en vorig jaar nog een 2.08, maar vandaag had een tijd rond de 2.15 in gedachten. Mijn benen voelden namelijk nog niet helemaal hersteld van de vorige wedstrijden (Haarlemmermeermarathon, baanwedstrijd slotavond en Damloop). Ik voelde gister echt nog wat pijn in mijn hamstrings. Theo Woldberg wilde ook niet snel en hij was zo aardig om met me mee te lopen vandaag. Theo bleek mijn redding voor mijn streeftijd, maar daarover straks. Ook Theo had vooraf een beetje last van een blessure (een pijnlijke knie) maar gelukkig hebben we beiden onderweg geen last gehad van onze pijntjes.
De eerst 15 kilometers gingen lekker. Gemiddeld iets sneller dan 4.25 per kilometer, maar Theo en ik moesten wel veel drinken bij de verzorgingsposten, want het was vrij warm. Ik liep na die eerste 15 niet meer zo soepel. Bij 16 kreeg ik een nare blaar, waar ik maar dwars doorheen ben gelopen, maar dat maakte het lopen niet gemakkelijker. Ik verzuurde ook sneller in de warmte dan anders. De ene dag is dus de andere niet. Gelukkig hield Theo me wel redelijk in het tempo, met zijn aanmoedigingen. Theo zelf hoeft zich beslist niet zorgen te maken over zijn conditie. Hij liep echt als een kievit, nee een jong pratend veulen. Volgens mij heeft hij niks van vermoeidheid gevoeld, want onderweg had hij tot op het laatst oog voor alles en iedereen. En voor iedereen had hij ook een bemoedigend woord of vrolijke noot. Hier een kleine bloemlezing van zijn uitspraken vandaag: "Kijk eens Jan, wat dat gras daar mooi groen is..." en "Tjé, wat een aardig jongetje he, dat net zo vriendelijk "hup, ga door" tegen ons zei, terwijl zijn ouders niet eens in de buurt waren" en "Kijk toch eens wat een mooie serres bij die flat..." en "Dag mevrouw de verkeersregelaar, bedankt hoor voor het tegenhouden van het verkeer, maar deze motor hier mag er toch wel langs he? Dat is namelijk de voorrijder voor Jolanda, de eerste dame die hier bij ons loopt. We blijven lekker in haar buurt, dan komen we straks mooi op de foto!"
Nee, Theo was niet moe te krijgen vandaag, en hij voerde uitgebreide gesprekken (nou ja, gesprekken; volgens sommige andere lopers die ons hoorden waren onze gesprekken niet zo hoogstaand en na 20 kilometer waren het monologen, want ik kon na 20 kilometer alleen nog maar een beetje terugpuffen tegen Theo). Ik denk echt na vandaag dat Theo Woldberg de re-incarnatie is van Theo Koomen, de legendarische tv- en radiocommentator die van een evenement van niks toch altijd iets geweldigs en bijzonders wist te maken. Het was in elk geval een genoegen om Theo vandaag aan mijn zijde te hebben, want in de laatste 10 kilometer sleepte Theo me mooi mee. Zonder hem zou ik echt geen eindtijd van 2.14.40 hebben gelopen maar had ik er vast een minuut of 6 langer over gedaan, net als twee jaar geleden in Amsterdam-Noord toen ik tijdens een warme 30 km ook zo kapot ging. Vandaag ben ik dus dankzij Theo mooi binnen de geplande 2.15 gebleven. Kortom, hier schrijft een tevreden mens. En Theo: bedankt voor je gezelligheid en haaswerk! Ook Jan Visser en Marianne hartelijk bedankt voor de gezellligheid en het meerijden. Groetjes, Jan Mulder"

Els Raap was vast van plan om in Velp de Posbankloop binnen de 1 uur 12 minuten af te raffelen. Dan zou zij, net als elke vrouwelijke deelnemer 10 euro bonus ontvangen,de redactie gaat ervan uit dat ze gemakkelijk aan die 1.12 is gekomen. Vorige week liep ze 1100 meter langer in 1.13.
"Op het nippertje gehaald, maar dat was te danken aan de laatste twee km"s, toen het bergafwaarts (letterlijk) ging. "Wat een verschrikkelijke zware, hoge en moeilijke heuvels. Bovendien was het behoorlijk warm.

Dat vond Sjef Hogenes ook:
"Zondag 24 september de Posbankloop gelopen, met als uitgangspunt een duurloop te maken, maar helaas daar is deze loop te zwaar voor, rustig begonnen, achterin, 2000 deelnemers startten voor mij volgens de speaker, het steeds naar boven lopen maakt het toch wel zwaar, maar de schitterende omgeving van de Veluwe vergoedt veel, maar gelukkig had ik nog genoeg over om de laatste 5k.m. in 24 min. te lopen, althans voor mij dan snel!
Een leuke bijkomstigheid was nog dat alle mannen van 60+ hun startgeld terugkregen, ongeacht hun tijd !
Ik ga dat in een fonds storten om Ron Lechner aan een rollator te helpen !"