15-30 km van Noord, Marathon van de Haarlemmermeer en Tilburg 10 miles op zondag 3 september 2006

Netty Arendse verpulvert haar eigen PR op de 30 km!
Angelica Stevens finisht doodmoe maar voldaan op haar allereerste 15km.

Tijdens de drukbezochte 15 en 30 km van Amsterdam Noord, waar het precies om 11.00 uur droog werd, zijn mooie prestaties geleverd, ondanks dat er een harde wind op de terugweg stond.
De lopers moesten resp. één (15km) of twee ronden (30km) lopen.
José van Dooren, na lange tijd weer aanwezig aan het wedstrijdfront, liep een behoorlijke wedstrijd.
Dit geldt ook voor Ineke Brouwer. Zij is goed of dreef en ziet de Damloop met vertrouwen tegemoet. Angelica, die eveneens de 15 km als voorbereiding voor de Damloop liep, had het na de finish even te kwaad, zo doodmoe was zij. Dit was echter van korte duur, even later kon zij weer volop lachen en genieten van haar mooie prestatie.
Els liep gewoon goed, eindigde als 2e overall en mocht op het podium plaatsnemen.
Netty en Tom gingen voor de 30 km. Tom wilde het rustig aan doen en stelde zich in dienst van Netty.
Netty liep, mede dankzij deze steun, de sterren van de hemel, kwam na 1.29 uur door en finishte in 2.54. Een negatieve split noemt men dat. (Als de tweede helft sneller gaat dan de eerste.)
Dit betekent dat zij maar liefst 25 MINUTEN!! sneller was dan vorig jaar, ondanks dat de wind in de tweede helft nog harder blies.
Hieronder haar eigen verslag:
"In het schema in voorbereiding voor de marathon van Berlijn stond de 30 van Noord, dus ondanks de tweede marathon van de Haarlemmermeer gingen José en ik vanmorgen richting Amsterdam Noord.
Daar waren ook Agnes (van Helvert), Tom, Angelica, Ineke,Els en Ruud.
De hele loop met Tom gelopen. Hij wilde rustig aan en alles heel houden, ik had geen plan. We besloten lekker te gaan lopen.
2 minuten voor het startschot stopte het met regenen en dat is de hele loop zo gebleven, wel was er een soms venijnige wind die we twee keer mee en dus ook twee keer tegen hadden. (want twee rondjes van 15 km)
Het eerste rondje ging in een lekker tempo voorbij. Na wat rekenwerk bleek dat een tijd onder de 3 uur haalbaar zou zijn. Dat geloofde ik niet zo erg, maar was er vervolgens wel de volgende 5 km mee bezig. Daarna besloten de eindtijd uit het hoofd te zetten, want lekker lopen was het doel.
Dat lukte tot 2 km voor de finish. Toen ging Tom er als een haas (voor mij) vandoor voor een nog mooiere eindtijd.
En die is 2:54:57. Groetjes Netty"

Hoofddorp
"Ik zag het vanmorgen echt niet zitten met die regen en wind, want als ik ergens een hekel aan heb dan is het regen en wind. Groot probleem is dan ook altijd wat doen we aan?????? Regenjack tegen de regen, het was niet koud, dus ook weer niet teveel kleding aan, allemaal dilemma"s.
Toen we naar Hoofddorp reden kwam het met bakken uit de lucht, dus je begrijpt de stemming zat er lekker in!!!!!!
Nog een tijdje in de auto blijven zitten, het werd maar niet droog, toch naar de start gelopen, staan schuilen, talloze malen op het chemisch toilet gezeten en zie daar, het werd zowaar droog vlak voor de start.
Eindelijk klonk daar het startschot en gingen we op weg.
Helaas voor René werd het een kort rondje, want na ca. 6 km. schoot het in z"n hamstring en was hij genoodzaakt te stoppen. Gelukkig was er een aardig echtpaar dat hem naar onze auto heeft teruggebracht.
Voor mij ging het beter, heb lekker gelopen, ondanks op sommige stukken de behoorlijke tegenwind. Heb tot ca. 10 km. met een groepje mee kunnen lopen, die hetzelfde tempo liep, en kon zo ook een beetje uit de wind lopen.
Op zo"n 8 km. heb ik Sjef Hogenes ingehaald en op zo"n 13 km ben ik Arno (je kan toch veel harder?????) gepasseerd.
Heb 8 minuten sneller gelopen dan vorig jaar, dus de marathontrainingen werpen toch hun vruchten af. Mijn eindtijd was 1.56,20. Ben dik tevreden, dus vol goede moed op naar de Amsterdam marathon op 15 oktober.
Jenny"

Jacques Bron:
"Op de planning stond een training van 1:25 plus. Maar ik wou graag nog met Tobias naar een loopwedstrijd voordat hij naar Engeland ga.
Tobias deed de 10 km in 48 minuten. Het was zijn eerste 10 km en hij voelde goed naar afloop. Zijn training bij Kombij en de Sportschool heeft geholpen. Hij begon erg langzaam en achterin maar kon de tweede 5 km erg snel lopen. De eerste 5 km ging in 28 min. Zo het was een erg goede wedstrijd voor hem.
Ik had geen zin in een 10 km, en wilde graag een 21 km doe. Het was mijn lieveling afstand in Zuid Afrika.
Begon samen met Theo en Jaap en het ging goed. De tegenwind was ongelooflijk en ook de zijwind. Bij tijde vond ik dat het echt goed en snel ging, maar dan deden we 4:25 over een kilometer. Het was hard werken maar ik genoot ervan.
Wij begonnen niet erg snel en konden op andere lopers inlopen. Dat vond ik erg leuk en hield me gemotiveerd. Alleen bij de samenkomst van de 21 km en de 10 km verloor ik oog op de volgende loper. De laatste kilometer was redelijk zwaar, maar de rest van de wedstrijd viel erg mee.
Jacques"

Andy neemt de proef op de (Bram) Som
Vandaag in de voorbereiding op de marathon (wie niet) gelopen in Hoofddorp waar het droog was maar wel verschrikkelijk hard waaide. Het was een bijzondere dag, want vandaag kon ik voor het eerst m’n compressiekousen (of zoals els ze noemt kniekousjes) uitproberen ;-) Iedereen weet dat ik nogal kamp met een hardnekkig kuitkramp probleem op de langere afstand en na het EK, waar Bram Som met van die kniekousen liep, was ook mijn nieuwsgierigheid gewekt. Dat zou wel eens wat voor mij kunnen zijn. In ieder geval liep ik een aantal kombijers tegen het lijf die in ieder geval verrast waren over mijn kousen, maar een aantal hadden ook van de kousen gehoord en hadden ook al voorzichtig gekeken of dit iets voor hun kon zijn. Ik zal het kort maken: die kousen werken voor mij perfect! En OK het ziet er misschien niet zo charmant uit, maar ik heb absoluut geen kuitkramp gehad en ook na de finish bleef de kramp uit. Leo, Jos het is aan te raden. Voor de rest heb ik heel lekker gelopen, voor het grootste deel met Jan V. en Jos. Oh ja, Theo vd Laan Wipper liep zonder rugproblemen.
Groetjes,Andy"

"Ik heb gisteren de halve marathon van de Haarlemmermeer gelopen, met een netto eindtijd van 1,57.22min. De halve marathon heb ik vroeger wel sneller gelopen, maar ik wilde nu eens het tempo van 6min./ km aan houden en op gevoel lopen. Nu is het met dat gevoel wel goed geloof ik want mijn stopwatch deed het onderweg niet meer en heb ik op gevoel moeten lopen; en op het 10km punt vroeg ik aan iemand de tijd en die had 59 min. gelopen. De wind was wel hevig, het eerste stuk recht opzij, van de kruisweg tot aan Nieuw Vennep schuin van voren, en van Nieuw Vennep naar Hoofddorp schuin van achteren. De laatste kilometer heb ik nog versneld om in ieder geval binnen de twee uur te eindigen en dat is dus gelukt. Na het lopen heb ik nog even gerekt en gestrekt en wat sap gedronken en voelde ik me erg voldaan maar niet zo vermoeid.Ik vind de Haarlemmermeer halve marathon een mooie loop, goed georganiseerd en het is er niet zo
druk en ben blij dat ik hem gelopen heb. Arno"


Jan Mulder meldde na afloop van zijn marathon:
“Beste webredactie, dit wordt geen gewoon verslag. Dit verslag stinkt, maar ik vind dat je de waarheid niet moet wegstoppen, uiteindelijk komt die (er) toch uit…
Ooit hadden we in onze Kombij-gelederen een heel goede atleet – hij is nog clubrecordhouder op de marathon – die één kleine handicap had, waar ik altijd hartelijk om moest lachen: in iedere marathon die hij liep – en die liep hij echt supersnel – dook hij minstens één keer, maar soms ook wel vaker de bosjes in (of stopte hij gewoon onder een viaduct tussen het publiek) om, met zijn broek op zijn knieën, wat ballast kwijt te raken. Ik amuseerde me altijd over die verhalen, want van opspelende darmen tijdens wedstrijden had ik nooit last - ik zocht (en zoek) wel een normaal toilet op vóór het startschot klinkt. Maar wat gebeurde er toch vandaag met mij?
Vandaag liep ik, als voorbereidingsloop voor de New York City Marathon die ik 5 november weer ga lopen, de Haarlemmermeermarathon. Vorig jaar deed ik ook mee in hoofddorp en dat was me goed bevallen. Toen was het warm en zonnig, vandaag was het echt stormachtig, maar gelukkig werd het net voor de start droog en dat bleef het. Ik was van plan om mijn tijd van vorig jaar (3.28.27) weer te benaderen. 5 minuten per kilometer is echt een lekker tempo voor me, dat ik (meestal) wel tot het eind kan volhouden.
De eerste kilometer liep ik wat sneller, maar dat was omdat ik even wilde dollen met enkele loopmaatjes die de halve liepen vandaag. Na vier kilometer begon ineens mijn buik heel vervelend op te spelen. Eerst ging het nog wel, maar later eigenlijk niet meer. Nu weet ik wat onze oud-clubgenoot altijd heeft moeten ervaren onderweg. Het spijt mij dat ik er altijd om heb moeten lachen, want het is niet leuk als het je overkomt. Het loopt beslist niet meer lekker als je je billen heel stevig tegen elkaar moet knijpen en je moet nog 37 kilometer van je marathon. Ja, ik weet nu: het vergt al je concentratie en denkvermogen om een oplossing te vinden voor zo’n probleem. Ik ben van het type dat het echt niet laat lopen (zoals andere atleten wel eens doen). Nee, ik ga nooooooit met een bruin en stinkend spoor achter me aan lopen.
Om een lang verhaal korter te maken: ik heb goed gekeken naar mooie plekjes in de vrije natuur en die zijn er in de polder gelukkig best veel, ook met voldoende privacy. Vandaag heb ik na 6 kilometer en na 14 kilometer heerlijk vanaf zo’n geheim hurkplekje de wedstrijd, die natuurlijk doorging, bekeken, onderwijl natuurlijk wel mijn problemen (letterlijk) verleggend en (figuurlijk) oplossend. Andy Foe (vandaag, echt waar, met trendy kniekousen, volgende week waarschijnlijk met jarretels) en Jan Visser begrepen er niks van. Zij keken mij namelijk van kilometer 10 tot 14 constant in de rug en liepen ook op me in, maar even na het NS-station van Nieuw Vennep was ik ineens uit hun zicht verdwenen. Ze zagen mij natuurlijk niet – je boodschap doe je ook in de vrije natuur natuurlijk discreet buiten het gezichtsveld van anderen - maar ik zag mijn snelle clubgenoten wel voorbijgaan.
Ik heb ze daarna nog lange tijd van achteren in de gaten kunnen houden en ik kon ook zien dat ze in topvorm verkeerden. Andy en Jan versnelden na 16 kilometer en ik liet ze lekker gaan. Op dat lange stuk Hoofdvaart, met de wind in de rug, kreeg ik eindelijk hoop dat mijn buikproblemen misschien wel voorbij waren. Anders was ik echt na 21,1 km uitgestapt. Maar in Hoofddorp ging het wel weer. Heel langzaam ging het beter, ook omdat ik drie bananen, die ik gisteren zorgvuldig op het parcours verstopt had, terugvond en lekker naar binnen kon werken. En bananen stoppen, dat is algemeen bekend. Naarmate de marathon vorderde, ging het steeds lekkerder, ik voelde me net een diesel die op gang kwam. De laatste 10 kilometer gingen ronduit lekker. Vanaf kilometer 33 tot 39, langs de Polderbaan, stond de harde wind pal tegen, maar ik liep in vergelijking met veel anderen nog best hard, want ik haalde nog wat lopers in die ver vóór me hadden gelopen. In Hoofddorp kon ik de winnaar van vorig jaar, Frans Woerden, die echt was ingestort, net niet meer pakken. Maar kwam ik best fris over de finish en mijn eindtijd was, ondanks de sanitaire stops onderweg, zelfs beter dan vorig jaar: 3.27.55. Kortom, na een problematisch eerste deel toch een lekkere marathon gelopen.
Groetjes,
Jan”

Mariëlle Ruiters ging samen met haar vriend Paul naar Tilburg om 10 EM te lopen:
Om tien uur op de koffie bij een vriendin in Oisterwijk....Paul en ik zijn uitgedaagd door de partner van mijn vriendin....een Luxemburger met wie we eigenlijk de halve marathon van Luxemburg zouden lopen (eind mei 3006), maar door omstandigheden kon hij niet meedoen....dus gelijk na die geweldige ervaring voor ons - kwam zijn nieuwe uitdaging: de TMT. Die hebben we destijds vol bravour en vertrouwen aangenomen.....Wel waren we gevoeglijk even vergeten dat wij er 4 weken tussenuit waren voor de vakantie...dus echt gedisciplineerd getraind en dus uitstekend voorbereid vond ik mezelf niet. Maar goed: het goede advies van Evert was om dan maar gewoon lekker te gaan lopen....dat leek mij een prima idee.

Het was druk in het centrum van Tilburg. De indeling van de startvakken was enigzins onduidelijk aangegeven, dus zo kwam het dat wij allebei vanaf de start toch best veel mensen wisten in te halen. Paul gaat meestal wat harder van start, ik ben altijd erg van het voorzichtige....Paul heb ik dan ook niet meer gezien, maar uiteindelijk scheelde de tijd minder dan 1 minuutje....Paul. Er is geen regendrup gevallen, het was bewolkt, en zo"n 22 graden.

Onder het lopen is mij 1 ding echt duidelijk geworden: het enige nadeel van lopen is dat je er zo WARM van krijgt.....en maar sponsen, en waterbekertjes uitgieten over het hoofd..
Veel muziek langs de lijn, ontzettend veel mensen op de been, die echt ook aanmoedigen en er zo ook voor zorgen dat ik voor ik het in de gaten had, nog maar 3 kms te gaan had....en toen kreeg ik een motivatiedip....mensen haalden mij in, die diep zuchtend en hijgend voorbij kwamen, terwijl ik ruimschoots rustig ademend liep...maar zonder motivatie -ga-tie-nie....het Tilburgs publiek accepteerde het gelukkig niet dat ik ging wandelen, dus uiteindelijk ben ik met de technische lessen van Els in mijn achterhoofd, maar zo technisch hard en mooi mogelijk richting de finish gedraafd......en wat voelde ik me toch weer heerlijk na afloop.....met ook een prima tijd volgens mij............We gaan voor de Dam tot Dam als volgende race. Wie neemt de uitdaging aan?
"Marielle"
Ik kan me wel vinden in bovenstaand verslag. Was meer dan tevreden na afloop. Wat jaartjes ouder dan Mariëlle, wat minder van die fantastische trainingen van Kombijsport gehad en toch nog 50 seconden eerder aan de finish. Wat wil je nog meer? Scheelde een hoop foute grappen van haar kant vanavond. Het was dus gezellig.....................
"Paul"