Amsterdam Marathon op 17 oktober 2004

Een regen aan PR"s voor de Kombij-marathonlopers

De 29ste marathon van Amsterdam is weer achter de rug.
Voor de meeste Kombijers een loop om tevreden op terug te kijken.
Met een temperatuur van ca 12 graden en een matige wind waren er ideale weersomstandigheden, zeker voor de lopers en voor de toeschouwers was het, zij het met een extra kledinglaagje, goed uit te houden.

Om 11.00 uur gingen de mensen van de lange adem van start. Zij liepen eerst één ronde van ca 7 km gevolgd door een grote ronde van 35. De Kombijers die deze 42 km liepen waren: Andy Foe die zijn debuut op deze afstand had, uiteraard liep hij dan ook een PR, maar ook de meer ervaren lopers André Boom, Gilles Visser, Jaap Koning, Evert Slaman en Paul Bakker liepen sneller dan ooit. Theo Woldberg en Jan Mulder hadden zichzelf beschikbaar gesteld als haas en verbeterden hun tijd dan ook niet.

Om 11.15 uur vertrokken de 10km-lopers. Op deze afstand werden Ferry Zwerver, José van Dooren, Ineke Brouwer en Ans van der Horst ontwaard.
Toen de winnaar van de 10 km al ruimschoots de finish had bereikt was het de beurt aan de lopers voor de halve marathon. Ook hier een record aantal deelnemers waaronder van Kombij-zijde: René Groenewoud, Jenny Groenewoud, Joke den Ouden, Eus den Ouden, Ron Wipper, Marijke Slaman, Henk van Dijk, Gerard Barlag, Gerard Bakker, Chris de Ronde, Sjef Hogenes en last but not least Regien Schotsman-Mulder.

Al met al een geslaagde dag, hoewel voor verslaggeefster met gemengde gevoelens.

Hieronder volgt nog een verslag van Henk van Dijk:
Hier de uitslag van vandaag. Het was een zeer geslaagde dag, die uitmondde in en nieuw PR!!!!!! Joeppie.
eerst de start op tv gekeken. daarna naar het vondelpark gereden. Op de hoek stond Agnes met haar zussen en Rieta, de zus van Jan. Ik was op tijd voor de koplopers, dus na die aangemoedigd te hebben, geprobeerd alle kombijers en andere bekenden te spotten en aan te moedigen. Dit is voor een groot deel gelukt. ik denk dat alleen Andy Foe aan onze zoekende blikken is ontsnapt. Daarna nog de 10 KM lopers afgewacht en toen snel naar de Amstelveense weg, naar het huis van Heleen(ook zus van Jan), alwaar ik mij in navolging van de marathonlopers mocht omkleden. Hiervoor alsnog mijn hartelijke dank.Dit kostte nog wel de nodige moeite om daar te komen, want het parcours in het vondelpark werd bewaakt als was het het ijzeren gordijn. Maar het is ons toch gelukt om erover te komen. We konden de eerste drie marathonlopers nog voorbij zien komenen konden dus mooi zien wat een voorsprong Robert Cheboror had op z"n achtervolgers. Daarna omgekleed en zijn we warm gaan lopen, waarna we achteraan aan konden sluiten in het startvak. We stonden behoorlijk achteraan, maar dat heeft verder geen extra hinder opgeleverd. Het gaat tot de Utrechtse brug alleen maar naar beneden en dat maakte dat ik lekker liep. Een goed begin is het halve werk, en ik kon het tempo lekker vasthouden. Het was ook wel lekker weer om te lopen. Zo nu en dan ontwaarde ik nog een Kombij supporter langs het parcours. De laatste twee Km werden zwaar, maar op de Amstelveense weg stonden de gedouchte marathonlopers Paul, Gilles Jaap en Jan en familie en bekenden iedereen vol enthousiasme aan te moedigen. Ook Allaaddin was op tijd uit bed gekomen na z"n nachtdienst en stond in de laatste bocht. Bij zoveel enthousiasme moet je wel door blijven lopen en dit resulteerde dus uiteindelijk in de eindtijd van 1:44:35. Na afloop leek het wel een kombij-clubhuis bij Heleen. Ook Gua en Jose kwamen nog langs en het was erg leuk om te horen dat iedereen tevreden was over zijn eigen lopen en eindtijd.
Moe maar voldaan weer naar huis. (Nu nog even een nachtdienst lopen)

En van André Boom:
Els en Agnes bedankt voor jullie support op vele plaatsen langs de route. Hoe krijgen jullie het toch voor elkaar om even verderop steeds weer op te duiken? Zelfs mijn verloren voedsel werd weer keurig door Agnes geretourneerd, echt klasse! Natuurlijk is een woord van dank ook op zijn plaats voor de andere Kombij-supporters die ik tegenkwam (en degenen die ik niet tegenkwam natuurlijk ook.
Met het resultaat ben ik tevreden: 3:45:22 . Dat was ook mijn richttijd want ik wilde graag een keer onder die 4 uur, wat dus gelukt is. In tegenstelling tot Rotterdam trof ik deze keer geen man met een hamer aan; wel heb ik op de 30 en 35 km post wat extra tijd genomen voor eten, drinken en wat oefeningen.

Maar ook van Andy:
Ik heb "m uitgelopen ! Tjonge, wat een zware bevalling was het. Vooralmentaal was het een hel. Tot aan 30 km ging het als een zonnetje, ik liep heerlijk ontspannen in een lekker tempo. Het voelde goed, erg goed. 5km: 27.36,10km: 54.37,15km: 1.23,20km: 1.50, 25km: 2.18,30km: 2.46
En toen kwam de kramp........ Eerst nog een beetje en dacht ik nog daar loop ik wel doorheen als wat rustiger doe en dat leek ook zo te zijn in het begin.Maar bij 32 km kreeg ik zo"n enorme kramp in m"n kuiten dat ik niet meer kon rennen of lopen. Op een gegeven moment stonden m"n tenen gekromd in mijn schoenen en kreeg ik ze niet meer ontspannen.Ik heb vanaf dat moment geen kilometer meer in een keer uit kunnenlopen. Ik ben zelfs door toeschouwers geholpen om mijn kuitspieren op te rekken, omdat ik dat zelf niet voor elkaar kreeg.
Ik heb de marathon uitgelopen en ben zeer teleurgesteld aangekomen. Echt moe was ik niet, conditioneel zat het dus wel goed, maar wetende dat het zo lekker ging en dan niet kunnen lopen omdat je spieren je in de steek laten zat me erg dwars. Ondertussen heb ik er een nachtje over kunen slapen en ben ik wel blij dat ik hem uitgelopen heb.