Trosloop Haarlem 26 september 2004

Mooi weer, prachtig parcours en enthousiaste toeschouwers maken de Trosloop goed. Organisatie dit jaar ver beneden peil.

Zondag 26 september 2004 was qua loopweer een mooie dag: 16 graden, beetje wind uit het westen en een lekker zonnetje. De organisatie van de Trosloop mag werkelijk blij zijn dat het niet regende vandaag, want dan zou het hele evenement letterlijk en figuurlijk in het water zijn gevallen. Dit jaar maakten de organisatoren er een echt potje van. Wat een blunders! Het begon al bij de inschrijving. De vóórinschrijvers, die in eerdere jaren hun startnummer gewoon lekker thuisgestuurd kregen, moesten vanmorgen in een lange rij staan om het startnummer alsnog te krijgen. Aan de balie kregen ze vervolgens te horen dat de herinnering (een t-shirt) niet meer beschikbaar was wegens de grote opkomst en dat het later thuisgestuurd zal worden. Maar daar moest dan wel een extra formulier voor worden ingevuld. En dat kostte weer extra tijd met langere wachtrijen tot gevolg. Een uur vóór de start bleken spelden er ook al niet meer te zijn. Wanhopige lopers bietsten bij andere deelnemers om bevestigingsmateriaal. Wat een vertoning. Een rustige voorbereiding voor de start zat er dus niet in.

Maar na het startschot om tien voor één was er voor de deelnemers aan de halve marathon toch plezier. Want het prachtige weer, het mooie parcours door de duinen en de enthousiaste toeschouwers maakten het lopen welhaast tot een feest. De kilometers gleden veel sneller onder de meeste deelnemers vandaan dan dat aanvankelijk het plan was. Bijna iedereen liep fantastisch lekker. Op het 20-kilometerpunt geloofden de meesten zelfs in een prima eindtijd. Maar toen kwam de organisatie van de anders zo goed verzorgde Trosloop met de laatste blunder van formaat: de laatste 1100 meter werden (als gevolg van een ten onrechte ingelaste lus van 800 meter) ineens 1900 meter. Iedereen liep de laatste "1100" meter dus drie tot vijf minuten langzamer dan het tempo dat men dacht. De 21,1 km werd dus bijna 22 km! Een schande natuurlijk. En vooral frustrerend voor die deelnemers die anders een PR zouden hebben gelopen (Hanneke van de Velde bijvoorbeeld). De Keniase winnaar, die vorig jaar onder soortgelijke omstandigheden 1.02 liep, kwam dit jaar niet verder dan 1.05 hoog.

Ondanks het door de organisatie veroorzaakte "lopersleed" was bijna iedereen die had gelopen toch voldaan over de eigen prestatie. De meesten zagen de Trosloop immers als een trainingsloop voor de komende marathons van Amsterdam en New York, dus zó erg was de uitbreiding van de afstand nou ook weer niet. Volgend jaar hopen we natuurlijk wel weer op een échte goed uitgemeten halve marathon van 21,1 km.