Stadion Bosloop Amsterdam 30 november 2003

Zeven Kombij-atleten trotseren motregen en lopen mooie tijden in het Olympisch Stadion

Veel mensen werden zondagochtend wakker, keken naar buiten, zagen dat het weer heel slecht was en doken waarschijnlijk meteen hun bed weer in. Een verstandige beslissing. In deze donkere dagen, waarin het alleen thuis (liefst bij de open haard) aangenaam vertoeven is, blijf je lekker binnen. Toch waren er een paar die-hards die de kou en regen zondagochtend trotseerden en in het Olympisch Stadion aan de start verschenen van de Phanos-Stadion-Bosloop, de derde loop in het Rondje Mokum Circuit. Zeven Kombij-atleten behoorden tot het selecte gezelschap van koudweertrotseerders.

Aan de loop over 5 kilometer deed ons nieuwbakken bestuurslid Caroline Zijderveld mee. Zij had tijdens de race wat pech met haar veters, maar ze liep toch een grandioze race. Ondanks het tijdverlies dat de losse veters opleverden liep Caroline haar race ruim binnen het halfuur uit. Zij kwam na 29.07 over de finish en kon zelfs nog lachen. Dat is een compliment waard!

Op de 10 kilometer, de hoofdafstand van de Bosloop, stonden naast vijf mannen (Theo Woldberg, Ernst van Woerkom, Sjef Hogenes, Tessa Posthuma en Jan Mulder) ook twee vrouwen aan de start: Tessa Posthuma en eindelijk ook weer eens Riet Weel. Riet heeft al een hele tijd te kampen met een langdurige blessure, die misschien nooit meer helemaal zal verdwijnen. Maar de wil van een Weel is groter dan de last van haar blessure. Riet ging er zondagochtend dus weer eens helemaal voor en ze bleek tot verrassing van velen (en haarzelf) met redelijk gemak binnen de 50 minuten te kunnen blijven. Ze liep in een zeer constante race, waarin de ondergrond in het bos gedurende enkele kilometers glad en drassig was, naar een mooie 49.53. Een kleine minuut eerder was Sjef Hogenes gefinisht in 48.58. Ernst van Woerkom was ook weer ouderwets op dreef en liep ogenschijnlijk gemakkelijk naar een 43.13. Onder de grens van 40 minuten bleven Theo Woldberg en Jan Mulder. Theo deed het, zo zei hij,rustig aan en kwam na 38.31 binnen en Jan liep, na een avond met veel spare-ribs en veel wijn, tot zijn eigen verbazing toch nog een 37"er: 37.49, waarmee hij natuurlijk heel content was. De eindtijd van Tessa Posthuma is nog niet bekend.

Els en Ruud waren geen binnenblijvers en stonden de Kombijers heel fanatiek aan te moedigen. Volgens uw verslaggever moeten die twee het kouder hebben gehad dan de deelnemers, maar dat terzijde.